days with rain and questions
ìåñåò ìå âñï÷ç êáé åñùôçóåéò
Τρίτη, Ιανουαρίου 10, 2006
ενοχες
<<...diavasa..ta ligo prin ..ta ligo meta sou.. alla yposhomai pos den to xanakano. diavazodas..pernodas oti eheis kai den eheis..eniosa san na skyleva nekro..pioi theoi tha me dikasoun tora emena? ola osa dineis se afti tin selida..tha itan ola osa tha eprepe na ta kerdizoun siga siga aftoi pou se vlepoun..pou se akoun..pou se myrizoun. den to xanakano...>>

Σημερα το πρωι ελαβα αυτο το e-mail. Δεν εχει σημασια πως και τι, δεν εχει σημασια που δεν το βαζω ολοκληρο, σημασια εχει πως το ελαβα την καταλληλη στιγμη απο καποιον-α που εχει πολλα να μου μαθει.
Μουδιασα αρχικα. Δε ξερω ακομα αν ειναι καλο ή κακο αυτο το σχολιο. Σα να μη ξερω τιποτα ΠΑΛΙ.
Μετα διαβασα αυτο το κομματι http://earthisnot.blogspot.com/2006/01/happy-new-fear.html της rainman που με ταρακουνησε και αρχισα να νιωθω ενοχες για ολα (ακομα και για τα στενα πραγματα που εχω γραψει εδω) και να ψιθυριζω συγνωμες στον αερα, σαν μια φορα που ημουν πολυ μεθυσμενος στην Υδρα και αγκαλιαζα τα δεντρα και τα σκαλοπατια στους δρομους και ζηταγα συγνωμη απο τους περαστικους (απο τους γνωστικους?)(γι αυτο μη με παρετε μαζι σας σε διακοπες- θα σας τις καταστρεψω)
Μετα στη δουλεια εβλεπα ποσο ευκολα γεμιζω τον εαυτο μου με ενοχες: ερχεται ο αλλος και μου λεει ενα προβλημα του και η πρωτη σκεψη μου ειναι: λες να ναι κατι που εκανα εγω?
Δεν ειμαι ο superman, o supernikitas, ωρες ωρες συνειδητοποιω τη θνητοτητα μου και νομιζω αυτο καταθετω εδω οποτε μπορω, καποιοι αλλοι τα καταφερνουν καλυτερα και γω τους θαυμαζω και τους αγαπω και τους λεω καλλιτεχνες (μια μερα θα γραψω γι αυτους), καποιοι αλλοι σα κι εμενα απλα προσπαθουμε να μην ειμαστε μικροψυχοι την καθε στιγμη.

Τα καταφερνουμε? Ο χρονος θα δειξει ΠΑΛΙ
3 Comments:
Blogger ViSta said...
...καποιοι αλλοι σα κι εμενα απλα προσπαθουμε να μην ειμαστε μικροψυχοι την καθε στιγμη.
Τα καταφερνουμε? Ο χρονος θα δειξει ΠΑΛΙ...

Ο χρονος θα δειξει αλλα σιγουρα τα καταφερνουμε καποιες στιγμες καλυτερα και αλλες λιγοτερο καλα. Μακαρι να μην λιγοθυμουμε στις δυσκολες στιγμες, να μπορουμε να τις δεχομαστε τοτε ως κομματι του εαυτου μας και να μην σταματησουμε ποτε την προσπαθεια. Καλησπερα :-)

Blogger archive said...
Oι ενοχες υπαρχουν για τους ανθρωπους με ψυχη.Οι υπολοιποι πειθουν τον εαυτο τους οτι ποτε δεν φταινε και ολα ειναι ενταξει.Ζησε τις ενοχες σου,αγαπα τες.
Ειναι πολυ αληθινες.

Blogger Menw ektos said...
Νικήτα,αυτοί που τα κατάφεραν δεν είναι καλλιτέχνες, αλλά Άνθρωποι με Α κεφαλαίο. Αrchive, χαίρομαι που συμφωνούμε. :)

Δεν κατάλαβα αυτό το mail. Πολύ όμορφα τα λέει, αλλά δεν νομίζω ότι είναι άσχημο να θες να γράφεις κάτι πολύ δικό σου εδώ μέσα. Και δεν βρήκα ούτε μια σειρά σου ''στενή''. Ούτε προσωπικά βρίσκω άσχημο, το ότι μπορώ από εδώ να μάθω κάτι για σένα. Τιμή μου είναι, και θα σε διαβάζω ξανά και ξανά,όχι γιατί δυσκολεύομαι να σε καταλάβω, αλλά γιατί λες και δικές μου αλήθειες,που κάνω πως δεν με απασχολούν.

Δεν ξέρω αν θα έπρεπε να νιώσω άσχημα, όταν άτομα που δεν έχω συναντήσει ποτέ μου, με καταλαβαίνουν και με νοιάζονται.Άσχημο ξέρεις τι βρίσκω; Να έχω κάποιον δίπλα μου, που ''με βλέπει, με ακούει και με μυρίζει'', αλλά να μην μπορεί - ή να μην θέλει - να με νιώσει και να με πονέσει.