days with rain and questions
ìåñåò ìå âñï÷ç êáé åñùôçóåéò
Τετάρτη, Ιανουαρίου 25, 2006
τελη 80'


Με αφορμη το προηγουμενο post (που είναι από αυτά που απλα αφηνω τις λεξεις να κυλησουν χωρις να τις πολυσκεφτω) ηρθε και φωλιασε μεσα μου μια εποχη που εφυγε ανεπιστρεπτι.
Κατεβαινα στη βασω που ειχε στο δωματιο της αφισες από τους duran duran, τον George Michael, τη Madonna και τους eurhythmics, ένα δωματιο που μυριζε λακ και καμμενες τριχες, και επιανα τη βασω παντα στη φαση να βαφει τις βλεφαριδες με χοντρο μαυρο μολυβι. Της ελεγα: αντε τελειωνε… τα παιδια μας περιμενουν… Πιτσιρικακι ημουν. Μου εριχνε τοτε καμια βρισια η βασω (4 χρονια μεγαλύτερη), το βουλωνα εγω. Μετα εγραφε κατι με bic στυλο στο τζιν μπουφαν της (κατι σαν B+X=LFE…) και φευγαμε.
Τα παιδια μας περιμεναν με το βανακι στη πλατεια. Μπαιναμε και φευγαμε.
Αυτό γινοταν ένα σαββατο το μηνα, η disco στη κωμοπολη μας περιμενε…
Φταναμε παντα νωρις, το εισιτήριο μας και μεσα
Συνηθως πανω στο μπαλκονακι καθομασταν, για να βλεπουμε και να μας βλεπουν
Ειχαμε ένα περιεργο θρασσος νομιζοντας πως αν και ειμασταν από ένα χωριο ειμασταν λιγοτερο βλαχαδερα από τους εκει ντοπιους που κυκλοφορουσαν καμια φορα με το πουλοβερ μεσα στο τζιν παντελονι!!!
Η disco ηταν μικρη και θλιβερη
Τα ηχεια ειχαν αθλιο ηχο, σαν να ατριζε κατι μεσα τους,
Πιναμε sunrise τρομαρα μας, γιατι το πορτοκαλοκοκκινο χρωμα του ταιριαζε με τη φωτια μεσα μας
Η βασω αναβε τα πρωτα της τσιγαρα και μου ελεγε : κακομοιρη μου μη πεις τιποτα στη μανα μου θα σε φαω ζωντανο… και γω γελουσα γιατι την ειχα του χεριου μου
Η disco –μπαλα πανω από τη πιστα ετρεχε να μας προλαβει την ωρα που στους καθρεφτες εβλεπα ποσο σκοτεινος ειμαι όταν χορευω (από τοτε χορευω λιγοτερο, σχεδον σπανια)
Εριχνα και καμια ματια στα ομορφα βυζια της βασως και στο ιδρωτα του λαιμου της
Η ωρα περνουσε και μεις λες και ημασταν σε πλοιο
Βυθιζομασταν
Συνηθως κατά τις 3 το πρωι μπαιναμε ξανα στο κρυο βαν και επιστρεφαμε, η μια πλαινη πορτα ετριζε, οι ροδες γλιστρουσαν στο παγο που εριχνε η ξαστερια, βρωμάγαμε τσιγαριλα και ιδρωτα, δε μιλαγαμε, δεν ειχαμε τιποτα να πουμε
Στη πλατεια χωριζαμε
Ραντεβου σ ένα μηνα παλι
Στο σπιτι εμπαινα στις μυτες
Από το υπνοδωματιο ακουγα τη μανα μου ν αναστεναζει που γυρισα σωος…
6 Comments:
Blogger greekgaylolita said...
Καλύτερα που φύγαν..

Blogger nikitas said...
giati to les?

Blogger Corto Maltese said...
σαν να βλεπω ταινια..

Blogger greekgaylolita said...
Δεν είχα τον έλεγχο..
Θα μου πείς τώρα που τον έχω
είναι καλύτερα;
Εφηβική μιζέρια vs 30crisis
Τι να αφήσω και τι να κρατήσω..
Αnyway, Νικήτα μου ζαλισέ με να αποκοιμή θω..

Blogger Menw ektos said...
Aμήχανη εποχή.
Η δικιά μας disco, ήταν έξω από την πόλη. Με πήγαινε πάντα ο μπαμπάς, αλλά δεν ερχόταν ποτέ να με πάρει, παρά την γκρίνια της μαμάς. "Της έχω εμπιστοσύνη", έλεγε.Γυρνούσαμε με τα πόδια, κατά ομάδες, τουρτουρίζοντας από το κρύο. Πήγαινα μόνο στις εθνικές γιορτές και αργίες.
Αμήχανες νύχτες, αλλά μαγικές. Μέσα από τα παιδικά μάτια μου, όλα ήταν όμορφα τότε. Με ταξίδεψες χρόνια πίσω Νικήτα, να είσαι καλά.

Blogger Husker Du said...
To mono pou thimame apo to'82 & '83 einai oti oti imoun poly 'thimomenos' kai i aderfi mou (3 xronia mikroteri) na me parakalei na tin pao stin disco..den to ekana pote :) ; protimousa to LA akougontas ton Ian,Robert,Morrissey kai ola ta alla kala paidia xoxoxoxo
Cheers nick!