days with rain and questions
ìåñåò ìå âñï÷ç êáé åñùôçóåéò
Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 16, 2005
Ποτε μια καρδια σπαει σε χιλια κομματια?
(για το χαρη που με ρωτησε χθες στη πιο μελαγχολικη στιγμη της γιορτης μου)



- οταν δεν ειμαστε παρον στη ζωη μας
- οταν αλλου ειναι τα συννεφα και αλλου η βροχη μας
- οταν τα πουλια που ζουν μεσα της μεταναστευουν στα συρματα των δρομων (μας κοιταζουν που και που απο ψηλα μελαγχολικα)
- οταν καποιος που αγαπας κλαιει στην αγκαλια σου και τα δακρυα στεκουν στην ακρη του γκρεμου (να πεσω? να μη πεσω?) (εχει συνειδηση και το δακρυ μη νομιζεις)
- οταν καποιος που αγαπας γελαει στην αγκαλια σου
- οταν ανεβαινει η συχνοτητα στο ερωτικο καλεσμα των τζιτζικιων τα καλοκαιρι (σπαει και τζαμια)
- οταν αλλα θελουμε, αλλα λεμε πως θελουμε, αλλα λεμε και αλλα εννοουμε (πως ν αντεξει τοση συγχυση? καρδια ειναι αυτη, δεν ειναι τσουβαλι)
- οταν ενα παιδι μας κοιταζει στα ματια
- οταν η θεση μας στο κηπο του καλου χανεται, γιατι μας παιρνει ο ανεμος (αλλου θα φυτρωσουμε παλι)(οπως ευχεται ενας φιλος μου: να βρεις χωμα ειναι το θεμα!)
- οταν συνειδητοποιουμε πως ο κοσμος ειναι ενα σκληρο παζαρι χρηματων και συναισθηματων (sex in the city?), (in every city?)
- οταν η ζωη μας πιεζει να γινομαστε μικροπρεπεις και αθρωπακια
- οταν καθημερινα εχουμε να κανουμε με μικροπρεπεις και με ανθρωπακια (αξιζει η φυλακη ή να τους σκοτωσω και να σκοτωθω?)
- οταν γινομαστε αχαριστοι και εγωιστες
- οταν βλεπουμε στα υγρα ματια των σκυλων τις ψυχες μας
- οταν δεν εχουμε απο καπου να πιαστουμε, απο εναν ανθρωπο να ζητησουμε μια αγκαλια χωρις να δωσουμε μια εξηγηση
- οταν στον αχαρο κοσμο ανακαλυπτουμε κρυμμενες ομορφιες (μια ταινια, ενα βιβλιο, ενα τραγουδι, ενα λουλουδι, ενα αρωμα...)
- οταν θυμομαστε πραγματα που ολοι οι αλλοι εχουν ξεχασει (ή δε θελουν να θυμουνται)
- οταν στελνουμε μπαλονια στον ουρανο να πανε σ αυτους που εφυγαν και ακομα αγαπαμε
- οταν κατι πρωινα κοιταζομαστε στο καθρεφτη και τον βρισκουμε αδειο (πως θα ξυριστω? Θα κοπω)
..............................................
..............................................
..............................................
de
5 Comments:
Blogger παπαρούνα said...
!

Blogger mindstripper said...
Χρόνια σου πολλά :)

Blogger ViSta said...
...οταν δεν ειμαστε παρον στη ζωη μας...

Αυτό ειναι πραγματικά μια τρομακτική κατάσταση και ευχομαι να μη συμβαινει σε κανέναν. Το εννοιωσα, αλλα ευτυχώς πέρασαν αυτες οι δυσκολες μερες και ξαφνιάζομαι όταν μερικές φορές συνειδητοποιώ ότι ειμαι παρούσα, ενεργώ και καθορίζω την ζωή μου και όχι πλέον εκτώς.

Anonymous Ανώνυμος said...
le petit prince is watching

Blogger Chloe said...
γύρισες;
τώρα σε είδα.
χρόνια πολλά, γιορτάζουμε κοντά (14 εγώ)
όλα αυτά που λες...οταν θυμομαστε πραγματα που ολοι οι αλλοι εχουν ξεχασει. Όλο αυτό παθαίνω.
Χρόνια Πολλά πολλά πολλά