days with rain and questions
ìåñåò ìå âñï÷ç êáé åñùôçóåéò
Κυριακή, Ιουλίου 03, 2005
Just like honey
Ειδα για πολλοστη φορα το lost in translation της Coppola
Με αγαπημενη σκηνη αυτη του τελους που αυτη προχωρα χαμενη μεσα στο κοσμο μ ενα σκουρο παλτο. Αυτος τη βλεπει απο το αυτοκινητο, κατεβαινει, ‘hey you’ της λεει και την αγκαλιαζει, της ψιθυριζει κατι (ποτε δε θα μαθουμε τι?), εκεινη δακρυζει, της λεει ΟΚ? ΟΚ λεει εκεινη, τη φιλα, με πισω βηματα της χαμογελα και φευγει
Κατι μου κανει αυτη η ταινια απο τη πρωτη φορα που την ειδα σ’ ενα κινηματογραφο της Λευκωσιας, Κυριακη απογευμα με μια παρεα, που οι μισοι νομιζαν θα δουμε ταινια καρατε και μεχρι το τελος γκρινιαζαν στα πισω καθισματα
Εχει κατι το λυτρωτικο αυτη η ταινια, ο Billy Murray κανει τα λιγα να φαινονται πολλα και η ομορφη Scarlet Johansson σε κανει να θες να μπεις στα ματια της και να κυλισεις με τα δακρυα του τελους



(sti foto i skia mou ena xrono prin)
4 Comments:
Blogger Rainman said...
Απίστευτη ταινία. Την έχω δει κι εγώ πολλές φορές. Εκτός από την σκηνή του τέλους που είναι η πιο δυνατή, η άλλη πιο αγαπημένη μου σκηνή είναι αυτή που βρίσκονται στο δωμάτιο karaoke και παίζει το More than This των Roxy Music.

Blogger vague tourist said...
Η Σοφία είχε δει το «In the mood for love». Προφανέστατα.

Blogger Old Boy said...
Tί της ψιθύρισε στο τέλος στο αυτί, μήπως ξέρεις;

Blogger vague tourist said...
Αν το ξέραμε δε θα' ταν πια τόσο μαγικό...