days with rain and questions
ìåñåò ìå âñï÷ç êáé åñùôçóåéò
Κυριακή, Ιουλίου 03, 2005
η εκρηξη

Μικρος ειχα δυο φιλους, τον Κωστα και το Βασιλη
Νταλα μεσημερι με τα τζιτζικια τα καλοκαιρια μαζευομασταν σε μια αλανα απεναντι απο το σπιτι του Κωστα για να παιξουμε.
Το σπιτι του ηταν χτισμενο 10 μετρα απο το ρεμα που διασχιζει στα πλαγια το χωριο και που το χειμωνα με τις βροχες γινοταν ενα ποταμι. Το καλοκαιρι ξεραινοταν και ηταν γεματο ακακιες και λιβελουλες.
Διπλα στο ρεμα λοιπον ο εφευρετικος παντα παππους του Κωστα, ο κυρ-Θανασης ειχε χτισει με ξυλα ενα μικρο WC, σα περιπτερο ενα πραγμα που στο πισω μερος του ειχε μια σωληνα και τα «μπιμπ» πεφτανε στο ρεμα.
Και επειδη εμεις τα αθεοφοβα μπαιναμε στο ρεμα να πιασουμε λιβελουλες ειχα δει απο κοντα τελη καλοκαιριου ενα τεραστιο βουνο απο «μπιμπ», καθως η οικογενεια του Κωστα ηταν και πολυμελης (οχτω ατομα)
Νταλα μεσημερι λοιπον, λιγο πριν αρχισουν τα σχολεια και εχουμε μαζευτει με τα παιδια στη αλανα να καταστρωσουμε κανα παιχνιδι και βλεπουμε στην αυλη το κυρ-Θαναση απο απεναντι (αναμεσα μας το ρεμα) να προσπαθει να αλλαξει μια μεγαλη φιαλη γκαζιου, γιατι η προηγουμενη ειχε τελειωσει. Αφου τη βαζει κανει τη κλασσικη μαλακια να την ανοιγει και να δοκιμαζει το λαστιχακι αν ‘χανει’ με εναν αναπτηρα. Βλεπουμε τη φιαλη να παιρνει φωτια (να πω εδω χωρις να να μπορω να εξηγησω το γιατι: οι φιαλες αν πιασουν φωτια, η φωτια τυλιγεται γυρω τους και δεν κατευθυνεται απεναντι, σα φλογοβολο οπως θα περιμενε κανεις). Αποτελεσμα ειναι ο κυρ-Θανασης να μη μπορει να αγγιξει το μοχλο που κλεινει τη φιαλη και ν αρχιζει να φωναζει βοηθεια. Μεχρι να μαζευτει ο κοσμος ο εφευρετικος κυρ-Θανασης κοβει το λαστιχο απο το γκαζι ( που ειχε ηδη λιωσει) και της δινει μια κλοτσια, η φιαλη κυλα στη κατηφορα και πεφτει στο ρεμα...
Τα «μπιμπ» πιανουν φωτια (ειναι απιστευτα ευφλεκτο υλικο), πεφτει συρμα στο χωριο να κλειστουν ολοι στα σπιτια τους (ετρεχε η μανα μου να με μαζεψει) γιατι θα γινοταν εκρηξη
Την εκρηξη δεν την ειδα, γιατι ετρεχα αλλα ειδα τα αποτελεσματα της σε ολα τα σπιτια της γειτονιας. Φλεγομενα «μπιμπ» σε τοιχους, σκεπες, αυλες και δρομους....
5 Comments:
Blogger eryx-t said...
καταπληκτικό! παντού φλεγόμενα "μπιπ"! θα μπορούσε να είναι μια από τις πληγές των Φαραώ! κάποια αμαρτία θα βάραινε το χωριό... ίσως απλά κάποια σοβαρή ανοησία... για να σας τιμωρήσει ο θεός με τόσο χιούμορ!
να σαι καλά Νικήτα!

Blogger Konstantinos said...
Xaxaxaxaxa! Καταπληκτική περιγραφή! Μήπως μετά το περιστατικό αλλάξανε και το όνομα του χωριού σε "Μπιμπ"-ο-χώρι; ; ))

Blogger mindstripper said...
Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι Douglas Adams η όλη περιγραφή. Το βλέπω με neon lights: "Τα φλεγόμενα μπιπ" :-D

Blogger Ioulita said...
Τι μου θύμισες...Η γιαγιά και ο παππούς μου είχαν μια τουαλέτα "εκτός οικίας", εκείνες τις τούρκικες! Φτιαγμένη από κόντρα-πλακέ, είχε φάει βροχές, ανέμους και χιόνια ετών! Με το ζόρι πήγαινα και το καλοκαίρι με έτρωγαν οι μύγες και οι μέλισσες...Μια Πασχαλιά -είχε βρέξει πολύ, θυμάμαι- ο ξάδερφός μου τήν επισκέφτηκε. Με τη γιαγιά ήμαστε στην αυλή και μιλούσαμε. Ο ξάδερφος φώναξε να του πάμε χαρτοπετσέτες. Σημασία δεν του δώσαμε, καθώς ήμαστε απασχολημένες στην κουβένα. Φώναξε, ξαναφώναξε, αλλά σημασία εμείς, "σε λίγο", τού απαντούσαμε. Ώσπου ξάφνου βγάζει μια κραυγή σπαρακτική, που μας έκανε να πεταχτούμε αμέσως! Μόνο που το σκέφτομαι γελάω: το νερό που είχε συσσωρευθεί στην καμπυλωμένη από τα χρόνια και την υγρασία σκεπή έπεσε όλο πάνω του, μαζί με το σάπιο κόντρα-πλακέ, και ο ξαδερφούλης έγινε μούσκεμα!

Blogger karaflosmetanastis said...
Εσύ Λονδίνο είσαι;;;

Ελπίζω να είναι όλα καλά...