days with rain and questions

Sea stars are falling

2006-09-30T11:30:00.000+01:00

....
I am very happy
So please hit me
I am very very happy
So come on hurt me
I'll grow back like a Starfish…

Cripple and the Starfish, Antony And The Johnsons

(foto by Peter, manipulation in photoshop by me)
η θαλασσα και ο αστεριας ηρθαν απο το παραθυρο

Αν ένα ποδι του αστερία κοπει (δε ξερω για των αστεριών), ξαναγινεται,
αναγενναται
οπως πολλα αλλα πραγματα μεσα μας

εδω είναι το τελος αυτου του blog

Ευχαριστω πολύ για όλα
Χαιρομαι πολυ για πολλα και Λυπαμαι πολύ για καποια αλλα

μπραβο βρε αλκηστις

2006-09-28T23:49:00.000+01:00

http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewprofile&friendid=84873480&MyToken=fccc9910-03be-4610-b575-9ee0f23376de

ειχα καποτε τη τυχη να δω αυτο το εργο της Αλκηστις και να το ερωτευτω

οι χτισμενες πανω σε στιχους των στερεο νοβα καθαρες γραμμες αφηνουν να φανει το ταλεντο της

αυτη εδω ειναι μια μικρη version στα αγγλικα για το myspace

οταν οι φιλοι μας κανουν δωρα

2006-09-28T14:28:00.000+01:00

Χρηστος Μαγγανας
DAYS WITH RAIN AND QUESTIONS.....
http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewprofile&friendid=97698808&MyToken=23642147-15b4-4a66-abb6-5fd8c1513b3e

οι μερες με βροχη και ερωτησεις σε ευχαριστουν

no motos

2006-09-26T12:48:00.000+01:00

foto by petros 2006

ειναι υπεροχο να μη ζητας τιποτα πια,να παραιτεισαι των επιθυμιων σου και τοτε ολα να ερχονται αβιαστα σα μια ανασα

Ron Mueck's Spooning Couple, National Galleries of Scotland in Edinburgh.

με το moto: οσο αγαπαω τοσο φοβαμαι ξεκινησα ενα ταξιδι πριν 10 μερες
διπλωθηκα στο συμπαν της Αθηνας, σχεδον χαρακωθηκα
αναδιπλωθηκα μετα σ αλλα μερη, εκει που οι αλλοι ειναι πιο υποκριτες απο μενα και
στο τελος μπηκα σε μια προσευχη
γιατι
τιποτα δεν ειναι ασφαλες και τιποτα δεν ειναι σιγουρο

(τουλαχιστον ολα ειναι σταθερα που λυγιζουν σα δεντρα στον αερα για να σωθουν και να μη σπασουν)

αντε καλο μας φθινοπωρο

ειμαι ευγνωμον: ευη για την αγαπη, πετρο για τη καρδια σου, m.hulot για τις ιστοριες στο kinky, I:ON για τα χαμογελα και το cd, μαρια γιατι μ εκανες να δω πραγματα που δεν ηξερα για τον εαυτο μου, βασιλικη, μακη, πετρο, ντινα για το φιασκο, μαρια και χαρουλη για τα τηλεφωνα, χρηστο και λενα για τα μηνυματα, χαρη για τη συνδεση, κυρια-Εφη για τη διακριτικοτητα, μαρια και τασο για την ομορφια που ειδα στα ματια σας (ειναι σπουδαιο να ξερεις πως ο κοσμος δεν επιβιωνει μονο ερημην του αλλα και επειδη υπαρχουν ανθρωποι σαν και εσας), παναγια εκατοπυλιανη για τα κλαμματα...

οχι, το πιστευεις τωρα εσυ αυτο?

2006-09-11T20:15:00.000+01:00

οταν ξεχειλιζει το ποτηρι

2006-09-10T15:21:00.000+01:00

απο καποιο stock account του deviantart- δε θυμαμαι απο ποιον

με μερικους ανθρωπους κανουμε μονο λαθη

συνεχομενα

μεχρι να μας παρει ο διαολος και να μας σηκωσει

modern art (συνεχεια)

2006-09-08T13:33:00.000+01:00

Arthur Tress "Boy in Burnt-out Furniture Store", Newark, 1969

θελω η ανασα σου συννεφα να φτιαξει πανω απ το καναπε μου

Painting by Henryk Fantazos

πως στριβεται ενα λαρυγγι

modern art (μια απο τις πολλες συνεχειες)

2006-09-08T13:24:00.000+01:00

Erick Swenson 2004

μην ανεβαινεις στο σβερκο κανενος, ανεβα στη καρδια του

modern art

2006-09-04T22:39:00.000+01:00

Janas, 2005

ενας γαλαζιος τοιχος για σενα που λες πως εχεις ονειρα να γλιστρανε

Aneta Grzeszykowska, 2006

εισαι βλακας

Prototype for New Understanding #8, Brian Jungen, 1999

να βαλω ενα παπουτσι στο κεφαλι μου και να περπαταω μ αυτο?

Ron Mueck

αγκαλιασε με, εχει κρυο εδω

Super start

μα και γω σε πιστευω

Massimo i Francesco, Wojciech Kubiak, 2005

επικεντρωσου στο προσωπο που αδειαζει στο αορατο

Marta Paulat, 2004

περιτριγυρισμενος απο κοκκινα δελφινια

Zosia, Zuza Krajewska, 2006

αγαπα τον εαυτο σου οπως ειναι (καλο βεβαια ειναι να τον αλλαζεις και λιγο που και που για να μη βαριεσαι)

Wilhelm Sasnal, 2001

μπαλαρινα σε βουτια θανατου

Banksy, mural, 2005

ανοιξε το παραθυρο, θα σκασω

My (Tomoho&Magda), Agata Bogacka, 2001

η ευτυχια δεν εχει φοντο

Rift, Emily Eveleth, 2005

στο μαυρο πουκαμισο δε φαινεται το αιμα

Zegar Janka Simona, Beauty Free Shop
ο χρονος μου εχει σταματησει στο κοκκινο

ειτε μικρα ειτε μεγαλα

2006-09-04T08:12:00.000+01:00

(Hotel Room, Edward Hopper,1941)
Όταν οι ανθρωποι κανουν σχεδια ο Θεος γελαει

Τεχνητά Άνθη

2006-08-29T09:09:00.000+01:00

Δεν θέλω τους αληθινούς ναρκίσσους - μηδέ κρίνοι
μ' αρέσουν, μηδέ ρόδ' αληθινά.
Τους τετριμμένους, τους κοινούς κήπους κοσμούν. Με δείνει
η σάρκα των πικρία, κούρασι, κι' οδύνη -
τα κάλλη των βαρυούμαι τα φθαρτά.

Δόστε με άνθη τεχνητά - η δόξαις του τσινιού και του μετάλλου
-που δεν μαραίνονται και δεν σαπίζουν, με μορφαίς που δεν γερνούν.
Άνθη των εξαισίων κήπων ενός τόπου άλλου,
που Θεωρίαις, και Ρυθμοί, και Γνώσεις κατοικούν.

Άνθη αγαπώ από υαλί ή από χρυσό πλασμένα,
της Τέχνης της πιστής δώρα πιστά·
με χρώματ' απ' τα φυσικά πιο εύμορφα βαμμένα,
και με σεντέφι και με σμάλτο δουλευμένα,
με φύλλα και κλωνάρια ιδανικά.

Παίρνουν την χάρι των από σοφή κι' αγνότατη Καλαισθησία·
μέσα στα χώματα δεν φύτρωσαν και μες σταις λάσπαις ρυπαρά.
Εάν δεν έχουν άρωμα, θα χύσουμ' ευωδία,
θα κάψουμ' εμπροστά των μύρα αισθηματικά.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

http://cavafis.compupress.gr/index3.htm
http://www.deviantart.com/deviation/38350330/?qo=1&q=by%3Anikitas+sort%3Atime+-in%3Ascraps

-->Υποσημειωση απο τη Λενα (σ ευχαριστω πολυ): ...Ο Καβάφης πέρασε ένα διάστημα σιωπής κάποια στιγμή , τη σιωπή αυτή την έσπασε με το ποίημα αυτο....Το 1901 έγραψε μόνο ένα ποίημα και το 1902 δεν έγραψε απολύτως κανένα , ούτε καν επεξεργάστηκε κάποιο από τα παλιά του. Μετά από όλη αυτή τη σιωπή γράφει πρώτο ποίημα το 1903 τα Τεχνητά Άνθη , οι αναλυτές λένε για την άφθαρτη δύναμη της τέχνης.

Πολλα εγιναν και όλα τα κρατησα μεσα μου

2006-08-28T23:11:00.000+01:00

http://www.deviantart.com/deviation/38846397/?q=by%3Anikitas+sort%3Atime+-in%3Ascraps

Η σπιτονοικοκυρα θελει το διαμερισμα για ιδιοκατοικηση και με πετα στο δρομο
Τα καλαμακια αμα τα βουλιαξεις στη coca cola ανεβαινουν σα περισκοπιο υποβρυχειου (εμενα κατσκοπευουν?)
Μαλλον θα φυγω και απ τη νεα δουλεια (κοντευω σε λιγο καιρο να κλεισω 6 μηνες και ηδη παλιωσε για το σκαρι μου- μου πρηξανε τον ερωτα και αυτοι) --- η Μαρια πανω σ αυτό μου λεει: ελα Θεσσαλονικη και θα προκοψεις--- εμενα μου λες?
Ο Γιωργακος διαβαζει για την εξεταστικη και ναι γεματος αγχος
Ο ξαδερφος Γιωργος ηρθε στο Λονδινο, ο Χάρης επισης ερχεται συντομα (καλη τυχη και στους δυο σας ή μαλλον στους τρεις μας)
Μετραω τις μερες για τις διακοπες μου με τη τσατσαρα
Ένα κορακι ανοιξε το στομα του για να κραξει και του επεσε η τροφη σε μια σκεπη και του την προλαβαν αλλα κορακια και εγινε ο χαμος
Εχω αρχισει και απελπιζομαι και σκεφτομαι η επομενη χρονια να ναι η τελευταια στο εξωτερικο
Δεν εχω νεα από Ευη, Νικηφορο και Αλεξη
Η Janet με πηρε τηλεφωνο και εκλαιγε
Ο Χρηστος, ο Πετρος και ο Τασος κανουν τις τελευταιες διακοπες για φετος
Ειδα το καταπληκτικο το τελος μιας σχεσης και το υπεροχο Dolls (ο τιτλος το αδικει)
Πηγα στα μαθηματα κεραμικης και ειδα ποση ομορφια εχουν μερικοι ανθρωποι μεσα τους και χαρηκα με το ταλεντο τους και τη καρδια τους--- ευτυχως που υπαρχουν και αυτοι και υπαρχει μια καποια ισορροπια στα πραγματα
Εφτιαξα μετα κοπων και βασανων κουλουρακια του θεου τα θαυματακια που θα τα μοιραστω μαζι σας όταν στεγνωσουν, ψηθουν και βαφτουν (σε κανα μηνα δηλαδη) (και επειδη πολύ το γουσταρα θα ξαναπαω)
Σκεφτομαι πολύ συχνα τη Σαββη αλλα για καποιο περιεργο λογο δε σηκωνω τα ακουστικο να την ακουσω
Στο χωριο φουντωνουν οι προετοιμασιες του γαμου
Ο jose εχασε ως συνηθως τη πτηση του για Στοκχόλμη (στον εναμιση χρονο τωρα εχει χασει 5 διαφορετικες πτησεις- εχουν βαρεθει να τον βλεπουν στο αεροδρομιο να αργει) και δε θα παραστει στα γενεθλια του γιου του
Για αυτό το μηνα Χρονια Πολλα: Μαρια, Σακη, Χαρη, Μυροπη, ΜισηΦεταΠορτοκαλι----Εχετε καλο ζωδιο και ειστε καλοι ανθρωποι
Bαζω και βγαζω συνεχεια νεα πραγματα στο deviatart- τη σταθερη μου αγαπη όπως αλλαζω πουκαμισα---μεσα σ ολα εγιναν: το εξωφυλλο για ενα βιβλιο και δυο εξωφυλλα για digital EPs
Αγορασα κατι καταπληκτικα ηχεια για το ipod
Τα χαπια μου, τη γουνα μου και ένα ταξι να φυγω τωρα

Η αναμονη

2006-08-19T12:46:00.000+01:00

(photos by Charis in NY)

(background: για χατηρι σου-ΦΥΤΟΥΣΗ ΖΩΗ

Συνηθως βιαζομαστε,
κοιταμε τα ρολογια…
μετραμε τα λεπτα…
ηρθε η ωρα για τη πτηση μου?…
θα ερθει μια αγαπη?…
τι ωρα αρχιζει το ονειρο…?

Νομιζω είναι πιο σημαντικη παντα η αναμονη
Σου διαλυει την υπομονη … και τα νευρα
γιατι αντε πες πως μπηκες στο αεροπλανο- τι καταλαβες?
οι διακοπες αρχιζουν και τελειωνουν στο πι και φι…
πες πως ηρθε η αγαπη-
θα φυγει όπως ηρθε…
πες … πως γεμισαμε ματαιοδοξια…

Στην αναμονη φοραμε τη πανοπλια μας, κοιταμε μεσα μας και ονειρευομαστε που θα παμε, τι θα θελουμε, τι θα θελαμε
Συγκροτουμαστε
Επαναπροσδιοριζομαστε
Προετομαζομαστε

Θυμαμαι στο στρατο πως μετραγα τις μερες για τις αδειες ή κάθε ποτε κοιταζα το ρολοι στη σταση του λεωφορειου όταν ημουν ερωτευμενος… πως ετρεχα στη καμαρα θεσσαλονικης να δω τους φιλους μου… πως βιαζομουν να δω τη μανα μου… πως ετρεμα τη παραμονη κάθε μαθηματος στην εξεταστικη…

Αυτά λεγαμε χθες με το συναδελφο μου που εφυγε για διακοπες και γω τωρα αναμενω να γυρισει για να φυγω και εγω καποτε ,αν και νομιζω δε βιαζομαι και τοσο πια
:)

αρωμα της πεταλουδας

2006-08-18T18:17:00.000+01:00

(τα ποδια της ευης σε καλοκαιρινη διαθεση)

Το καλοκαιρι τελιωνει* εκει και καποιοι ερωτες τελιωνουν** επισης

Εγω εδώ προσπαθω τις νυχτες να παρω στο κρεβατι μου εκεινες τις καταρακτωδεις βροχες που ερχονται από τον ωκεανο και χτυπανε τα τζαμια μου (αληθεια ερχονται)
Δεν εχω κατευθυνσεις
Τη μερα ακουω Θαναση Παπακωνσταντινου και μιλαω με τους φιλους μεσω mails και instant messengers και λεμε εκεινες τις μικρες λεπτομερειες που κανουν τι διαφορα τελικα στη ζωη μας.

*όχι με εψιλον γιωτα
**ισως αυτό θα επρεπε να ναι με εψιλον γιωτα

ζαχαρη

2006-08-13T13:47:00.000+01:00

(ακρυλικα και καστανη ζαχαρη σε μια εμπνευση στιγμης, καπου στο λονδινο, απριλιος 2006)

Αν αγαπουσες καποιον που νομιζες πως ηξερες
και σου εδειχνε ποιος είναι , πιστεύοντας πως θα το εκτιμησεις
θα του εκλεινες αθορυβα τη πορτα?

μικροι χτιζαμε ενα κοσμο δικο μας, κλεινοντας απλα τα ματια

2006-08-10T00:06:00.000+01:00

http://www.deviantart.com/deviation/37715893/

LADY & BIRD
la ballade of Lady & Bird

Bird :Lady?
Lady :Yes Bird?
Bird :It's cold
Lady :I know
Lady :Bird...I cannot see a thing
Bird :It's all in your mind
Lady :I'm worried
Bird :No one will come to see us
Lady :Maybe they come but we just don't see themWhat do you see?
Bird :I see what's outside
Lady :And what exactly is outside?
Bird :It's grown-ups
Lady :Well maybe if we scream they can hear us
Bird :Yeah, maybe we should try to scream
Lady :Ok, Bird
Lady & Bird :Heeeelp, HeeeelpCan you hear us now ? Hello ! Help ! Hello it's me HeyCan you seeCan you see me I'm hereNana come and take us HelloAre you there Hello
Lady :I don't think they can hear us
Bird :I can hear you lady
Bird :Do you want to come with me lady
Lady :Will you be nice to me Bird
Lady :You're always be nice to me because you're my friend
Bird :I try but sometimes I make mistakes
Lady :Nana says we all make mistakes
Bird :Maybe we should scream more
Lady :Yes, Bird let's scream more
Lady & Bird :Help ! Help us ! Come on ! HelpHello ! HelpHello ! We're lost
Lady :I don't think they cannot see us
Bird :Nobody likes us
Lady :But they all seem so big
Bird :Maybe we should just jump
Lady :What if we fall from the bridge and then nobody can catch us
Bird :I don't know let's just see what happens
Lady :Okay Bird :Come with me
Lady :Shall we do it together
Bird :Yeah Lady & Bird :1 2 3....Aaaaaaah
Bird :Lady?
Lady :Yes Bird
Bird :It's cold
Lady :I know
Lady :Bird...I cannot see a thing
Bird :It's all in your mind

ενα υπεροχο συγκροτημα
ενα υπεροχο τραγουδι

νεο

2006-07-31T21:24:00.000+01:00

http://www.deviantart.com/view/37213109/
νεα παραλαβη στο μαγαζι

σημεια

2006-07-31T19:03:00.000+01:00

Τα συννεφα είναι από τα λιγα πραγματα που απ οποια σκοπια και αν τα δει κανεις είναι παντα τελεια μεσα στην ατελεια τους
Δεν απομυθοποιουνται με τιποτα

Στις γραμμες που κανουν στα χωραφια τα καλαμποκια κρυβουν τα μυστικα τους τα πετεινα του ουρανου
θα τα βρω και θα σου τα δωσω το άλλο καλοκαιρι
ενταξει?

(στη φωτο η Ευη, tate museum, St. Ives, επεξεργασια photoshop)

μαρουσκα γραφε

2006-07-31T00:06:00.000+01:00

το σοφο παιδι

σημερα εκανα την απιστευτη ανακαλυψη:

god dum it

ειναι ο γκαντ ντε μια-ης

αλλη μια λεξη που μας εκλεψαν οι ξενοι
(κατατζαφερη προσθεσε το στη λιστα σου)

(ειπα να γραψω καμια βλακεια- εξυπναδα να γελασει το χειλακι μας)

βαρεθηκα

2006-07-15T09:25:00.000+01:00

- βαρεθηκα τη βαρια φιλοσοφια, τις αληθειες που πρεπει να φτασεις στο πατο για να τις ζησεις
- τη γοητεια να γινεται απογοητευση
- που γκρινιαζω
- που περναω το τριτο καλοκαιρι μακρια απο το κοσμο
- που μικροπραγματα, μικροεγωισμοι και μικροτητες χτιζουν το αορατο διχτυ
- τον αποσπασματικο εαυτο μου (κι ας τον ολοκληρωνω (προς το καλυτερο-λεμε τωρα...))
- βαρεθηκα το παρελθον να ειναι η αγαπη
- που ο κοσμος εχει γεμισει οργισμενα νιατα, αλλα οχι αληθινους επαναστατες
- τις λεξεις: παγκοσμιοποιηση, καθημερινοτητα, δουλεια, σπιτι, χρονος, γαμος
- τη συμμετρια
- τα συμβολα (πατρις, θρησκεια, οικογενεια)
- τα συμβολα ευτυχιας (παμε εκει που πανε και οι αλλοι για να τη περασουμε φινα και ας ειναι μαπα το καρπουζι) (γιατι χασανε την αξια τους οι μικρες χαρες-στιγμες?)
- που εξω καιγεται ο τζιτζικας αλλα στα ματια υπαρχει βροχη
- που ειμαι παντα στην ωρα μου στα ραντεβου μου
- που ειμαι παντα μακρια

ακουγοντας το εκπληκτικο C'mere των Interpol μαζι με το τζιβαερι του Κων/νου Νουρου (απο το blog του m.hulot) (φαινονται αταιριαστα και ειναι, βαρετο δεν ειναι ακομα και να τα ταιριαζουμε ολα? μπλε παπουτσακι, μπλε ζωνιτσα, σα βαφτιστηρια?)

δεν υπαρχει πονος

2006-07-15T02:07:00.001+01:00

για να μη λεμε πως υπαρχει πολυς πονος σ αυτο το blog

http://www.bmezine.com/index.html

(δε πιστευω τι ειδα σ αυτο το site, για γερα στομαχια και νευρα)

a small universe inside all

2006-07-03T22:32:00.000+01:00

http://www.deviantart.com/deviation/35738661/

πιασε ενα τριανταφυλλο και ας τρυπηθεις

(ειναι μαθημα ζωης ε?)

01 calling, best radio

2006-06-29T23:27:00.000+01:00

(μια πολυ μεγαλη μου αγαπη)

ηρθαν και δω - παραδοξως - εκεινα τα βραδια που κολλαει το σεντονι στο δερμα και νιωθεις πως κολλα καπου και η σκεψη σου.
ακουσα λιγο πριν το κβητα και το μδελτα στον best και σκεφτομουν πως η αγαπη τους (ο ενας για τον αλλον) και η αγαπη τους για τη μουσικη, η δημιουργικη αυτη αγαπη ειναι αυτο που ξανα-ανα-απο-ζηταμε.

giati kata t alla i parousiastria kai i oli ekpompi itan akros apogoiteutiki (pos to sixainomai auto to xalaro stilaki...)

μη κανετε χωρο

2006-06-25T17:10:00.000+01:00

Όπως περπαταμε στο δρομο και πιανουμε με τη ακρη του ματιου μας μερικους ανθρωπους, ετσι συνανταμε και καποιους αλλους μεσα στη ζωη μας και περναμε ξυστα από διπλα τους,
η ακρη μας ισα που ενωνεται με την ακρη τους.
Δε ξερουμε τιποτα γι αυτους.
Ξερουμε μονο την αρχη και το τελος, τιποτα ενδιαμεσο.
Η γεννηση και ο θανατος είναι οι μονες εμπειριες τους που γνωριζουμε,
ειτε γιατι μπαινουμε από νωρις σε ρολους (η ματαιοδοξια της ανωτεροτητας),
ειτε γιατι μας απορροφουν ένα σωρο προσωπικα προβληματα και όχι ο ανθρωπος- ο συνανθρωπος,
ειτε τελος γιατι ειμαστε φτιαγμενοι να εφευρισκουμε για όλα δικαιολογιες…

κυλαμε

καντε χωρο

2006-06-25T13:31:00.000+01:00

(photoshop σημερα)
http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewprofile&friendid=87118534

με το γουβαδακι μας και σ αλλη παραλια

2006-06-25T10:48:00.000+01:00

μολις βρηκα πως οι minor majority εβγαλαν νεο δισκακι: reasons to hang around

http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewprofile&friendID=38683400

ενδιαφερον

antony

2006-06-22T21:51:00.000+01:00

(συννεφοδεντρο, της στιγμης, paint, photoshop)

σε λιγες μερες οι φιλοι θα φορεσουν λευκα ρουχα και θα κρατηθουν με μαυρες κλωστες απο λευκα συννεφα ν ακουσουν απο κοντα (ή απο ψηλα) τον antony και η νυχτα στην Αθηνα θα ναι υπεροχη

εδω http://birdantony.altervista.org/
θα βρει κανεις πολλα ομορφα πραγματα γι αυτον
(κυριως φωτος και βιντεακια)

νοκ αουτ

2006-06-16T18:09:00.000+01:00

Και σου ’πα……… ζουμε σ ενα νεκρο χρονο, μια στιγμη αδρανειας οταν ανοιγουν τα ποτιστικα συντριβανια στα παρκα και αναπνεουμε (ισως βαρια) (ισως χωρις σκοπο).

Και σου ’πα……… ειμαι κουρασμενος από τις προζες και τις αλλοιωσεις των ανθρωπων, θελω μπουνιες να δωσω, αλλα ειμαι τοσο κουρασμενος που οι μπουνιες μου ειναι χαδια, που με ριχνουν κατω.

1,2,3,4…νοκ αουτ

τα λογια λιγοστευουν σε καθε post (γιατι?)

2006-06-11T23:45:00.000+01:00

(photomaipulation 2005, φτιαχτηκε και ξεχαστηκε)
οποιος τολμα, ομορφα ζει?

mogwai

2006-06-11T01:08:00.000+01:00

πολυ αργα ενα βραδυ στο mtv ειδα (σε καλυτερη αναλυση φυσικα) αυτο: http://www.youtube.com/watch?v=OrCouVZ0L8o&search=mogwai
το videoclip των mogwai
που το θεωρω αριστουργημα- the best ever

o home c' mon

2006-06-10T15:03:00.000+01:00

ζωντανευει ενα ψοφιο αλογο?

θα δειξει εδω: http://ohomecmon.blogspot.com/

smileσ

2006-06-09T07:48:00.000+01:00

ασημενια φυλλαρακια που κολλησα σε γαλαζιο τοιχο

(σκεφτομαι να κολλησω απο κατω polaroids με τα χαμογελα των φιλων και μετα να τα βαλω ολα, εκτος απο τη καρδια μου, σ ενα smile-blog)

ερωτηση

2006-06-08T07:56:00.000+01:00

μηπως ξερει κανεις πως κανει κανεις upload στο blog εικονες σε .gif μορφη?

ευχαριστω

παπαρουνες

2006-06-04T21:15:00.000+01:00

ευθραυστες σαρκες μαρανιασμενες απο τον ηλιο,
μα ωστοσο οι ωραιοτερες που εχω δει

πρωινη ψυχεδελεια

2006-06-03T11:41:00.000+01:00

(photoshop, corel)

να το κανω T-shirt?

Tomorrow never comes*

2006-06-02T07:41:00.000+01:00

Μαλλον κανουν λαθος οι espers* γιατι χαζευω καμια φορα στο ιντερνετ στα myspace και βρισκω τοση ομορφια και ουσια, καταπληκτικα τραγουδια, απιθανες εικονες, θετικοτητα, εξυπνους ανθρωπους…
αχ πολύ χαιρομαι που αλλαζει ο κοσμος

(photo στο twickenham 2005-στο κηπο με τα δεντρα)

Σημερα στο lunch time μου κατεβηκα να παρω ένα σαντουιτσακι και στο δρομο πετυχα μια ομορφη κινεζουλα να τρωει κερασια μ έναν πολύ ερωτικο τροπο, σα χαμενη αθωωτητα, λες και τα δυο κερασια σε σχημα ζυγαριας που κρατουσε από το κοτσανι εδιναν ισορροπια στη στιγμη
(αχ ποιο να φαω πρωτα?)

Αργοτερα που ξαπλωσα στα γρασιδια και μασουλουσα το πολυπόθητο σαντουιτσακι ηρθε στα δαχτυλα μου το πρωτο μυρμυγκακι για φετος και πιασαμε κουβεντα…

Αργησε να ερθει το καλοκαιρι στην αγγλια, μα τελικα ηρθε

Σημερα επιτελους κι εδώ ηρθε το καλοκαιρι

2006-05-30T23:40:00.000+01:00

Μυριζει φρεσκα λαζανια με τριμμενη ντοματα και μυτζήθρα

Κι εκεινη η αισθηση του ανεπιστρεπτου

a new deviation

2006-05-29T18:38:00.001+01:00

ειχα κεφια σημερα
εφτιαξα πολλα πραγματακια
ενα ειναι εδω http://www.deviantart.com/view/33994780/

enjoy

παραλλαγη

2006-05-29T00:12:00.000+01:00

μια παραλλαγη που δε μου αρεσε αρχικα, αλλα τωρα μ αρεσει

η μαυρη πετρα που αλλαζει χερια

2006-05-28T00:18:00.000+01:00

αγκαλια ολοι με τη σαρα του θαναση παπακωνσταντινου που δε φοβαται τα φρουτα του παθους οπως εμεις

αντιγραφω τον m.hulot

2006-05-24T23:55:00.000+01:00

Μιλουσα στο τηλεφωνο και εβαλα στο winamp να ακουσω κατι κομματια του jeff hanson http://www.jeffhanson.net/audio.html
η φωνη στο ακουστικο εσβησε...

ο jeff απλωνει ενα κατακοκκινο σεντονι σε ενα καταπρασινο λιβαδι και σε καλει για πικ-νικ με τη κιθαρα του, τα τζιτζικια και τα μυρμυγκια κανουν ενα μικρο διαλλειμα και συ κρατας την ανασα σου μεχρι να σκασεις

Δυσκολο να πιστεψει κανεις πως είναι αντρας αυτος που τραγουδα.
Τον βρηκα ιδιαιτερα συγκινητικό και τον συστήνω

μια ησυχη μερα

2006-05-17T23:03:00.000+01:00

(paris 2006)

Και επειδη ο,τι λεμε στους εαυτους μας οφειλουμε να το κανουμε πραξη, αυριο που εχω τα γενεθλια μου δε θα αναπολησω, αλλα θα ζησω όπως το εγραψα και στο προπροηγουμενο post μου

Χρονια μου πολλα

μια μερα ετσι θα σου ανοιξει το κεφαλι

2006-05-14T18:42:00.000+01:00

(photo, paris 2006)

η τρομαγμενη απολαυση

2006-05-13T10:13:00.000+01:00

εχοντας στα χερια μου το νέο δισκο του Μ.Δελτα και διαβαζοντας το post του m.hulot θα συμφωνησω πως είναι μια από τις πιο ομορφες δουλειες του.

μια μπορα πανω σου- λυτρωτικη-καταστροφικη.

Το μ.δελτα δεν τον ειχα πολύ προσεξει στους στερεο νοβα.
Μου αρεσε στους τετραγωνο 19 αρκετα.
Αργοτερα αγορασα το «νεπετα» γιατι μου αρεσε το εξωφυλλο και σιγα σιγα τον λατρεψα. Ακομα περισσοτερο στο halcyon days και στο χρωμα της μερας με τη τσανακλιδου.
Αρχισα να βλεπω έναν πολύ ικανο μουσικο, μια ομορφη καρδια να πατα στα πληκτρα και να μου λεει: ειμαι η τρομαγμενη σου απολαυση.
Οι δισκοι που εβγαλε αργοτερα στη klik records δε μπορω να πω πως με ενθουσιασαν – τους ειδα σαν ένα μεταβατικο σημειο του στο οριζοντα- που προσθεσε επιπλεον μια πυρωμενη μαχαιρια με το ουρανιο τοξο του- και τωρα εδώ με το timeless beauty

Πραγματικα timeless και πραγματικα beauty.

Νομιζω η αξια του είναι υποβαθμισμενη στη χωρα μας αλλα τουλαχιστον είναι αυτή που πρεπει να είναι στις καρδιες μας … και θα αυξανεται

Όταν μας δινεται η ευκαιρια να κανουμε κατι ομορφο δε νομιζω πως ειμαστε ολοι τοσο αξιοι

Υ.Γ m.hulot θα διαφωνησω μαζι σου για το layout του δισκου- νομιζω πως είναι βαρετο, ευκολο και ανανταξιο του περιεχομενου, σα χαρτι περιτυλιγματος.

οι μερες που γραφτηκαν

2006-05-11T22:40:00.000+01:00

Συνηθως ζουμε αναπολωντας,
Όχι άλλο, φτανει
Θελω να ζω χωρις ν αναπολω.
Με βαλιτσες στα χερια και έναν οριζοντα στο μυαλο, κατεβηκα σε φιλους και φυγαμε για ταξιδια μ ένα μπαλονι ο καθενας στο χερι. Τρεξαμε, λιωσαμε παπουτσια, ειδαμε τα ονειρα αλλων ανθρωπων- καθως ηρθαν απλως με τον ανεμο στα ποδια μας, διαγραφηκαμε για λιγο από τη παγκοσμια ιστορια, γκρινιαξαμε, γελασαμε, βγαλαμε κι εμεις μικρα φυλλαρακια όπως όλα τα δεντρα της ανοιξης, αγγιξαμε λιγη ομορφια.
Και όταν ζεις δεν αναπολεις.

Τι ζητανε τοσοι ανθρωποι σε μια ταρατσα? Πως πιανουν τον ουρανο?

Οι φιλοι μου τα πουλια και οι χελωνες εμειναν χωρις σπιτια, τα τρεμαμενα χερια και οι προσευχες εφυγαν στο σκοταδι με τα βιαστικα σ αγαπω. Τα χειλη ενωθηκαν με την υγρασια της νυχτας, τ αστερια ’πεσαν στο δερμα κι εσβησαν σα τσιγαρα, οι κλειδαριες εσπασαν και γω μπηκα παλι σ ένα αδειο δωματιο που αρχιζει να γινεται σπιτι μου, λεει πως είναι σπιτι μου, μου λεει πως ειναι εκεινη η χαραγμενη με το σουγια καρδια στο κορμο του δεντρου (αραγε του δινει ζωη?), μου λεει: ειμαι η σιωπη σου

Πως είναι να βλεπεις τον κοσμο από μια κλειδαροτρυπα? Από ένα παραθυρο?

Πραγματα που δε τρωγονται αλλα θα ηθελα να φαω
- το αφρολουτρο κανελα-βανιλια του κορρε
- κατι σπορους από ομορφα φυτα (για να φυτρωσουν μεσα μου)
- τα χαρτακια με τα ομορφα λογια που γραφτηκαν για να μη πραγματοποιηθουν ποτε
- την αορατη ασημοσκονη ολων των αστεριων που πεφτουν και σβηνουν στο πουθενα
- κατι αληθειες που οσο μεγαλωνουν στερεοποιούνται και δε καταπινονται με τιποτα
- το χρονο, για να γινει το εσωτερικο ρολοι ένα μπαχαλο (μπας και κερδισω εξτρα μερες)
- ένα συννεφο (τι γευση να χει?)
- τα φιλια σου
- το περιτυλιγμα της σοκολατας ιον (γαλακτος και αμυγδαλου)
- όλα εκεινα τα δακρυα που χαθηκαν στα αλμυρα νερα
- έναν καθρεφτη
- το κακο λυκο πριν φαει τα αθώα κατσικακια

Ξυπνησα με μια αισθηση μετανοησης και εξω βρεχει, σα να μαρτυρησε καποιος

Είναι απιστευτο ποσο οι ανθρωποι που συναντάμε μοιαζουν σ ένα χαμογελο, μια ματια, μια κινηση, ένα νευμα. Ποσα διαφορετικα γονιδια ν αντεξει αυτό το συμπαν, ποσες εκφρασεις τους να καταγραψει η βιολογια? Ποσες αραγε πιθανοτητες μας δινουν τα μαθηματικα να συναντησουμε το ιδιο νευμα από διαφορετικους ανθρωπους με διαφορετικα ερεθισματα και εκφρασεις?

οι photos ολες ειναι απο το ταξιδι στο παρισι και αυτο το post στηθηκε ακουγοντας το καταπληκτικο VERZWEIFELT GLUCKICH του Μ.Δελτα

αγαπη στελνω

τα τρια αλφα

2006-04-12T21:00:00.000+01:00

(photomanipulation 2003, http://www.deviantart.com/view/3673724/)

Το σκοταδι ριχνει το πεπλο του και γω ανοιγω τα πεπλα της καρδιας μου

Απλωνω ένα χερι προς τον ωμο σου

Κοιτα με στα ματια και θα δεις την ιστορια μου ως τωρα,
μη τρομαξεις όπως παλια
καποια πραγματα αλλαξαν (ευτυχως ή δυστυχως)

Ανοιξε τα ρουθουνια σου να μπει η μυρωδια του σκληρου δαγκωμενου μηλου
Ασε να τρεξει ο χυμος του στο σαγονι σου
Ασε να σε πληγωνει στα ουλα

Κάθε πρωι στο σπιτι των ονειρων φτιαχνουμε καφε σε μεγαλες κουπες (αλλα να μη θελησεις βιταμ- δεν ειμαστε διαφημιση εμεις)
Παμε μια βολτα στα φρεσκοκομμενα γρασιδια
Καιγομαστε σα polaroid στο ηλιο

Αυτοεκτιμηση,
Αυτοπεποιθηση,
Αγαπη

happiness

2006-04-11T23:18:00.000+01:00

(photomanipulation 2003)

η ζωη δεν ειναι απλη και στη ζωη τιποτα δεν ειναι απλο

η ζωη ειναι τοσο πολυπλοκη οσο εμεις θελουμε να ειναι

συνθεση ονειρων

2006-04-10T23:17:00.000+01:00

(το φωτακι στο αυτοκινητο του jose)

πουδρα πεταλουδας στα δαχτυλα,
φιλια καλα φυλαγμενα στα κοκκινα κουτια,
nick cave που σε βαζει στις σπηλιες της ψυχης του,
βιβλια ψυχολογιας γεματα μολυβιες,
σταθμοι των τρενων που αλλαζουν θεση στο χαρτη, γιατι δεν αντεχουν τα τοσα μυστικα και τους τοσους ανθρωπους,
το ρυακι στην ακρη του πεζοδρομιου…ολων των πεζοδρομιων

… όλα θα συνθεσουν τα αποψινα ονειρα

η λαμψη

2006-04-08T23:21:00.000+01:00

ετεροφωτα ονειρα μεσα σε νεα δωματια

(photoshop, σημερα)

σσσσσσσσσσ

2006-04-08T09:03:00.000+01:00

κινητο+photoshop

η γη μου

2006-04-07T00:20:00.000+01:00

Χθες ελεγα στο Γιωργο που χαζευε στο google-earth πως το μερος αυτό που ηρθα με διαλεξε και δε το διαλεξα,
Σα να χα απεναντι μου έναν μεγαλο χάρτη κι εκλεισα τα ματια και το δαχτυλο ειπε: αυτό θα είναι το μερος σου.
Ετσι κι εγινε
Και ηρθα.
Μου πε: ειθε να κανεις με την αφη και τα ματια κλειστα, μεγαλα ομορφα ταξιδια σε χαρτες, τοπια κι αναγλυφα ποικιλα: φυσικα, εμψυχα, νοητα

Και γω τωρα λεω να βαλω απεναντι μου έναν καθρεφτη, αντι του χαρτη

Μια άλλη φορα μια καρδια που αγαπαω

I like Shropshire and Shropshire likes me

2006-04-06T22:50:00.000+01:00

Joseph Beuys, I like America and America likes me, 1974

Ολη μερα σα να εσερνα τη σκια μου
Αδικος
Σιωπηλος
Αρχισα να βαζω τα πραγματα σε πακετα και βαλιτσες
λιγη ταξη
πολλη αταξια
Καποιος άλλος θα ρθει να μεινει σ αυτό το σπιτι και γω αλλου θα παω
Νιωθω σαν εκεινο το κογιοτ του Joseph Beuys
Ηρθα σ αυτό το μερος πριν ενα χρονο
Λιγα πηγαν καλα
Πολλα πηγαν στραβα
Και τωρα που φευγω στενοχωριεμαι ενω δε θα πρεπε

ο σκορπιος

2006-04-06T08:16:00.000+01:00

Πανε χρονια που ξυπνησα σχεδον χαραματα στο σπιτι στο χωριο, ανησυχος, σαν απο κακο ονειρο... πεταχτηκα απο το κρεβατι, ντυθηκα και ειπα να το συμμαζεψω λιγο.
Οπως κανω να μαζεψω το παπλωμα βλεπω ενα καφε πραγματακι να τρεχει στα τσαλακωμενα σεντονια, εκει που ηταν τα ποδια μου... Ηταν ενας σκορπιος (ενα οχι και τοσο μικρο καφε πραγματακι τελικα...).

Η μανα μου την προηγουμενη μερα ειχε απλωσει ολα τα παπλωματα στο πρωινο ηλιο και φαινεται ξεχασε να τιναξει το δικο μου και ο σκορπιος που ηταν μαλλον κατω απ το μπαλκονι πιαστηκε πανω του.

Μια ολοκληρη νυχτα με ακουμπουσε μα δε με δαγκωσε

Λενε πως ο σκορπιος εχει επηρεασει (ασχημα) ολα τα ζωδια αυτο το καιρο, αλλα σ εμενα που κοιμηθηκα μαζι του και δεν επαθα τιποτα, τι κακο μπορει να μου κανει?

αλλο ενα 51x61cm

2006-04-03T23:47:00.000+01:00

αλλο ενα...
λαδι και ακρυλικα σε καμβα
ενας τονος photoshop

τα συννεφα τρεχουν στα ματια σου

2006-04-02T18:40:00.000+01:00

ακρυλικα και λαδια
ενας τονος photoshop
χθεσινο

τσιμπα με

2006-03-29T08:07:00.000+01:00

(photo λιγων ημερων, μ ε το κινητο)

o ανεμος φυσηξε δυνατα
επιασε την ανοιξη απ το λαιμο
τα πεταλα απο τ ανθη της μυγδαλιας (που ελεγα στο προ-προηγουμενο post) εφυγαν για αλλες αγκαλιες

νεα θα φυτρωσουν, οπως μεσα μας νεες ανασες

και το man is the baby του antony στις νεες ανασες μεσα

γαμω τα tamplates

2006-03-28T22:10:00.000+01:00

ειπα να κανω μια ανανεωση στο blog αλλα γαμηθηκε ο Διας
ομορφο δε λεω το tamplate που βρηκα μετα απο πολυ κοπο, αλλα καθολου λειτουργικο
αν κανεις εχει καμια προταση για tamplate (και ομορφο και λειτουργικο) θα χαρω να την ακουσω

ανοιξη

2006-03-27T23:47:00.000+01:00

Τρυφερο το δερμα που τρυπα η βροχη
Days with rain and questions
Αλλα η ανοιξη ερχεται πια στο κλαδι μιας ανθισμενης αμυγδαλιας,
ερχεται σταθερα και οι ερωτησεις δεν είναι τιποτα άλλο παρα παγιδες
Γι αυτό ας ανασανουμε και λιγη γυρη
Μελι να γινει το μεσα μας
Ας πουμε δε πειραζει που καναμε και δυο λαθη στη ζωη,
που αγαπησαμε και δυο σκαρτους ανθρωπους, που ειπαμε και δυο ψεμματα παραπανω, που κριναμε δυο ανθρωπους αυστηρα...
δε πειραζει γιατι όλα αυτά ΕΜΕΙΣ τελικα τα πληρωσαμε
(και ισως τα πληρωνουμε ακομα…)
Τωρα που οι φιλοι απο αθηνα τηλεφωνουν και μου λενε πως γλυκαινουν οι νυχτες εκει
σκεφτομαι τα μερη μου και τις νυχτες στο μπαλκονι που καθονται απαλα στο στηθος, που εκπνεω όλες τις ερωτησεις των βροχων που περασαν και που ανοιγω κι άλλο το λευκο πουκαμισο
δεν υπαρχουν άλλα Days with rain and questions
αλλα εγω υπαρχω ακομα

για 2 σωμα-ψυχο-φυλακες και ενα κοριτσι

2006-03-27T23:30:00.000+01:00

Getting used to the silence
Used to waking up alone
....
Tried to see the world through your eyes
But it didn’t make the change
And when I tried to make it in your world
I just couldn’t find my place
....
So how do you want me to treat you
I can’t even save myself

(photo taken today afternoon)
Think I'm Up For You And I
Minor Majority

πρωι πρωι

2006-03-26T10:51:00.000+01:00

http://www.tranzistor.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=649&Itemid=81

μια απλη

2006-03-25T23:23:00.000Z

(photo του χαρη, λονδινο, 2006)

νεο id

2006-03-25T14:57:00.000Z

nikitas.deviantart.com

πρωινη γυμναστικη για το μυαλο

2006-03-25T11:42:00.000Z

Μεσα σε μια ζαλη πηχτων ονειρων χτυπουσε το τηλεφωνο… σηκωθηκα ζεστος και ηταν η μανα μου…
τα βασικα…
εισαι καλα παιδι μου?...
με τα χρονια εχουμε απομεινει στις βασικες ερωτησεις, αν και κατω από κάθε λεξη και τονο μιας φρασης κυλανε όλα τα ανομολόγητα…
μεσα στη κουβεντα καταλαβαινω πως είναι 25η μαρτιου σημερα…
χαμπαρι δε πηρα…
στο χωριο γινεται κατι τρυφερο τετοια μερα στη πλατεια: τα μικρα παιδακια λενε ποιηματακια (θα προτιμουσα σπουδαιων ποιητων, αλλα ποιος με ρωτα?) τα οποια δεν εχουν και πολύ σημασια τελικα, γιατι κανεις από τους κυκλους των ενηλικων δεν τ ακουει προσεχτικα (ουτε τα ιδια τα παιδια ακουνε τι λενε) και μενει μια εικονα ενός συννεφου που ανοιγει για λιγο και λιγες αχτιδες κανουν τις φωτογραφιες να μοιαζουν καρτποσταλ και ολοι μεσα τους να χαμογελουν με την αθωοτητα που τα παιδια ξεχνανε τα λογια τους, που ντρεπονται, που αλλα είναι θαραλλεα, που αλλα τα σπρωχνουν…
Και όλα αυτά εχουν μια προσωποποιηση γιατι εκει ολοι γνωριζομαστε μεταξυ μας και ολοι μας ξερουμε το σκηνικο του καθενος…
Οι αθωοι ανθρωποι δε στηνουν παραστασεις
Αυτή την τρυφεροτητα δε τη συναντησα στις πολεις, εκει που σιχαινομαι το πατρις – θρησκεια - οικογενεια, εκει που τα παιδια κανουν παρελασεις (για ποιον? για να αποδειξουν τι? Πως ειμαστε ενδοξο ενθος? Σκατα), που ο κοσμος θαυμαζει τα τανκς και τη βαρια μποτα των φανταρων?

Η μονη ωραια 25η μαρτιου που θυμαμαι στη πολη είναι μια που εχουμε ξεμεινει με τον Κωστα Μ. εκει που ξεκινανε οι παρελασεις γιατι πουθενα αλλου δε βρισκαμε ενδιαφερον και γιατι εκει μπορουσαμε να παρατηρουμε τα προσωπα που ετοιμαζονται να βγουνε στη σκηνη του θεατρου: και αμα χασω το βημα μου?... κοιτα ποσο κοντη είναι η φουστα αυτηνης-ντροπης τετοια μερα…τι κανω εδώ? να κανουμε ενα τσιγαρο στα γρηγορα...
Εκει λοιπον σ αυτό τη λελαπα, σε μια ακρη εβαλαν στη σειρα καμια εικοσαρια τετραχρονα προσκοπακια , τους κατεβασαν τα κοντα παντελονακια και επρεπε όλα να κανουν το πιπι τους για να μη το ζητησουν αργοτερα κατα τη διαρκεια της παρελασης (ντροπη θα ηταν για τα περηφανα νιατα μας να κατουριουνται) και ειχαν πολύ πλακα που ζοριζονταν και τα εβλεπαν όλα σα παιχνιδι… (χεστηκαμε εμεις για τη παρελαση σας, εμεις να παιξουμε ηρθαμε...)

(Ας μη κρυβομαστε πισω από το δαχτυλο μας, αν η 25η μαρτιου επεφτε καθημερινη πολλοι θα πεταγαν τη σκουφια τους… σημερα που επεσε σαββατο πολλοι θα γκρινιαξαν… και αυτό νομιζω σημαινει πολλα για την αξια του πραγματος)

Μετα με το Κωστα Μ. πηγαμε σπιτι του ν ακουσουμε κατι κασσετες που του εστελνε ενας ξαδερφος του από το λονδινο. Του εγραφε ραδιοφωνικες εκπομπες με rave κομματακια.
Μιλαμε τωρα για αρχες του 90΄, και βαζαμε αυτές τις κασσετες μετα τα εμβατηρια που ειχαμε ακουσει και μεναμε σιωπηλοι… στους τοιχους οι cure, οι smiths και οι rage against the machine επισης σιωπηλοι… απορουσαμε μ αυτό που ακουγαμε… εγω να λεω μεσα μου: μπα… μια σαχλαμαρα ειναι… μια τρελα είναι η ηλεκτρονικη σκηνη…δε θα κρατησει πολύ… ο Κωστας Μ. να λεει: καλα γαμανε αυτά ε? πολύ τα γουσταρω.. Και γω να συνεχιζω μεσα μου να λεω: καλα και παλαμακια να σου στελνανε εσενα από λονδινο θα σου αρεσαν…

Μετα ηρθαν οι στερεο νοβα, το 01, το κυμα των ανθρωπων που αρχισα να ψαχνω και να διαβαζω παρα τους ολους περιορισμους που ειχα στη προσβαση των πραγματων. Αληθεια το λεω: κατά μεγαλες περιοδους τρεφομουν με (ζωντανο) γιαουρτι, για να κανω οικονομια και να μπορω να αγοραζω μια ταπεινη σανιδα και να σκαω στα κυματα των ανθρωπων που με γοητευαν…

Σημερα ξυπνησα με μια λυπη για τη ζωη μου, που κοντευω τα 30 και δεν εχω κανει κατι αξιολογο όπως οι ανθρωποι που αγαπησα, που δεν εχω μαλλον κατι νέο μεσα μου να πω…που εχω μπει στη δινη της ζωης, που ολο παλευω για τα βασικα, που τωρα ειμαι στη φαση σπιτι – δουλεια…που το μαγικο χερι δεν ερχεται, όπως δεν ερχονται οι ιπποτες στα ονειρα των ρομαντικων κοριτσιων (αν υπαρχουν ρομαντικα κοριτσια και αν υπαρχουν ιπποτες)

Θελω να κανω κατι καλο, αλλα ο καθενας είναι ο,τι κανει ή ο,τι μπορει τελικα, και αυτό με πληγωνει πολύ
(οπως μας πληγωνει και αυτος ο ξεφτιλα εορτασμος σημερα)

τα σαββατοκυριακα ποτε δε ξημερωνει

2006-03-24T03:00:00.000Z

(με το κινητο, 2006)

new tamplate

2006-03-24T02:32:00.000Z

tamplate updated with some help from my dear friend LeQuick
http://perso.wanadoo.fr/enkore/blogger.html

thank you :)

η μαυρη πετρα

2006-03-22T23:58:00.000Z

αποψε αυτο το post μου αρεσε πολυ
http://greek-lolita.blogspot.com/2006/03/wild-life.html
ο greekgaylolita να μου επιτρεψει να το αφιερωσω σε καποιον φιλο μου που δυσκολευεται αυτες τις μερες απο εναν ερωτα και κοιμαται με ενα ηφαιστειο στο μαξιλαρι

no poor people

2006-03-22T23:17:00.000Z

no poor people, λεπτομερεια απο φωτο του Χαρη σε επεξεργασια δικη μου, 2006

Διαβαζοντας αυτό http://mhulotsnothingdays.blogspot.com/2006/03/blog-post_22.html το κειμενο του m.hulot
Θυμηθηκα μια μικρη ιστορια ενός παιδιου , του Δ, απ το χωριο μου…

…με τα λιγα και τα πολλα καταφεραν μερικοι συγχωριανοι μου να το βοηθησουν μετα το γυμνασιο, να το βαλουν σε μια σχολη στην Αθηνα, που δεν ξερω τι σχολες είναι αυτές, αλλα πρεπει να μεινει κανεις μεσα, εσωκλειστος τη πρωτη χρονια τουλαχιστον και αποφοιτα στο τελος μετα από δυο χρονια με το χαρτι του μηχανικου αυτοκινητων ή αλλων παρομοιων επαγγελματων.
Αυτό το παιδακι εκτος του χαμηλου βιοτικου επιπεδου και ισως του πνευματικου σ ένα βαθμο (αν ξεραμε τι εστι εξυπναδα) ειχε προβλημα με τα δοντια του. Μεγαλο προβλημα επειδη οδοντοβουρτσα δεν ηξερε τι είναι (και δε φταιει αυτό σ αυτο).
Ένα απογευμα τηλεφωνει κλαιγοντας σ έναν από τους αθηναιους- συγχωριανους μου που τον ειχαν υπο την προστασια τους και του ειπε πως πονουσε φριχτα και πως απ τη σχολη πηρε αδεια να παει σε οδοντιατρο. Δωσανε λοιπον ραντεβου να πανε καπου μαζι.
Αφησε τη δουλεια του αυτος ο αθηναιος συγχωριανος μου και πηγε στο ραντεβου.
Μα αδικα περιμενε… η ωρα περνουσε και ο Δ αφαντος. Τηλεφωνησε στη σχολη και του ’παν: είναι ωρα που εφυγε…
Ξεσηκωθηκαν τοτε ολοι οι αθηναιοι συγχωριανοι μου και αρχισαν να τον ψαχνουν σε ολοκληρη Αθηνα!
Και τον βρηκαν στην ομονοια ... Τον βρηκαν πεσμενο κατω, σε κατι σκαλια και ολοι περνουσαν από πανω του και κανεις δε φιλοτιμηθηκε για 6 ωρες να ρωτησει τι εχει αυτό το παιδι και είναι πεσμενο εκει…
Το αποστημα που ειχε επεκταθηκε επικινδυνα και προκαλεσε καποια μορφη μηνιγγιτιδας-εγκεφαλιτιδας… εχασε το προσανατολισμο του και ειχε παραισθησεις… περιπλανηθηκε στα τρενα και στο τελος εξαντληθηκε, λιποθυμησε… επεσε σε κωμα
Ολοι νομιζαν πως ναι κανα πρεζονι…
Περασε μηνες στο νοσοκομειο για να συνερθει… κινδυνεψε η ζωη του ειπαν, εγιναν πολλοι ερανοι στο χωριο…

η σκονη που μενει πισω

2006-03-21T22:12:00.000Z

(πριν κατι μερες που εβρεχε, με το κινητο)

Lamb στο winamp, remixes... δυνατα

Σακη ελα παρε με με τη μηχανη, να παμε να βρουμε το Χαρη... η Μαρια λεει θα ρθει μετα... οι αλλοι θα ερθουν ακομα πιο μετα...

πατα το λιγο (και ας φοβαμαι)

ποσο σιγα

2006-03-19T23:16:00.000Z

- ποσο σιγα μ αγαπας?

- τοσο σιγα....

(φωτος με το κινητο,2006)

2006-03-19T01:44:00.000Z

http://www.deviantart.com/view/30554576/

αποψε θελω να σβησω...

2006-03-19T00:36:00.000Z

...It's time to get involved in local and global events. Change needs to happen now... λεει το daily horoscope που λαμβανω στο mail μου, δε ξερω αν ο Λεφακης τα λεει καλυτερα στην ελλαδα αλλα αρχιζω να καταλαβαινω τι εννοει ο ποιητης αφου αλλωστε σημερα ακομα και το Ι-ΤΖΙΓΚ μου ειπε για απελευθερωση...

Κατ' αρχας αυτο σημαινει πως πρεπει να σβηστουν μερικα πραγματα, να αδειασουν τα χερια για να ξαναγεμισουν, (αν ειναι γεματα τιποτα νεο δε μπορει να κρατηθει)

Σημαινει πως αυτος ο καποιος που ακολουθει τα βηματα μου (ξερει ποιος) εδω και καιρο πρεπει να παιξει αλλου... (δε λεω... ελευθερια εχουμε... δημοκρατια εχουμε... αλλα εμεις οι δυο ειχαμε, εχουμε και θα εχουμε παντα διαφορετικες αρχες- οσο και αν μιλας για νεες αρχες και νεες εκδοχες)

Τελος σημαινει πως φτανει ο καιρος ν' αποτραβηχτουν τα λογια λιγο στην υγρη αμμο, να αφησω παλι πατημασιες και ιστοριες και ερθει το αλλο κυμα τα παρει

να ναι η μερα που θα ξημερωσει

2006-03-17T05:04:00.000Z

λιγη λιακαδα στο twickenham περσι τετοια μερα

με πιασανε

2006-03-16T20:04:00.001Z

(phoshop 2004)

η Κ. γυριζει κουρασμενη απ τη δουλεια, ανεβαινει βασανιστικα αργα τις σκαλες γιατι το διαολεμενο ασανσερ είναι για πολλοστη φορα χαλασμενο και γιατι ειχε για πολλοστη φορα μια δυσκολη μερα στη δουλεια.
Στον τεταρτο οροφο που φτανει τελικα, βγαζει τα κλειδια, ανοιγει τη πορτα, πεταει το παλτο στο καναπε και τα παπουτσια στο διαδρομο, βλεπει το φως στο δωματιο της Α. να καει και λεει ας παω να πω μια καλησπερα και να ρωτησω αν θελει να παραγγειλουμε καμια πιτσα.
Χτυπα στη συρόμενη πορτα και δεν υπαρχει καμια απαντηση. Ξαναχτυπα. «Α. εισαι καλα?...»
Ανοιγει τη πορτα και βρισκει τη Α. νεκρη τυλιγμενη με το καλωδιο του ποντικιου στο λαιμο (γαμωτο γιατι κανεις δε μιλησε σ αυτη τη κοπελα πως υπαρχουν και ασυρματα ποντικια?), έχοντας γυρω της διασπαρτα υπνωτικα χαπια, ξυραφια, πιστολια, σκαμνακια, τριχιες και οθονες να εχουν αυτό το blog.
Το CSI καλειται και μετα από λεπτομερη ηλιθια ερευνα ολων τω στοιχειων (DNA τριχων, αποτσιγαρων, αποτυπωματων….) βρισκει πως ο ενοχος ειναι αυτό το blog και έμμεσα εγω μ αυτά που γραφω και που εριξα τη Α. σε χρονια μανιοκαταθλιψη και τελικα την οδηγησα στην αυτοκτονια με αυτό το φρικτο τροπο…
(αρα δεν είναι αυτοκτονια)
(αρα στειλτε τσιγαρα και πορτοκαλια στη φυλακη που θα μαι)

I love the unknown

2006-03-15T22:12:00.000Z

(φωτο λιγες μερες πριν, ο χαρης)

αγαπαμε το αγνωστο γιατι δεν αξιζει να περναμε μεσα απ τη ζωη νομιζοντας πως τα ξερουμε ολα
(το αγαπαμε κι ας το φοβομαστε τοσο)

η επιδραση παπανουτσου σ αυτο το blog

2006-03-14T20:30:00.000Z

(σκουρια, 2004 )

Το 1995 (νομιζω) ηταν η πρωτη φορα που εδωσα πανελληνιες. Για μια ολοκληρη χρονια και κατι πηγαινα φροντιστηριο εκθεσης σ ένα θειο μου φιλολογο (τσαμπα εννοειται-που να βρεθουν τα λεφτα?) που ολοι ελεγαν στο σχολειο ποσο καλος καθηγητης ηταν. Και ηταν. Ημουν πανω στη φουρια μου, πανω που εβρισκα το δικο μου τροπο να εκφραζομαι και ο θειος μου με σταματησε (δεν τον κατηγορω, αυτή ηταν η δουλεια του: να μου μιλα για τον παπανουτσο 3 ωρες την εβομαδα).
Ένα πραγμα θα πω: σ εκεινες τις πανελληνιες εγραψα 12,5.
Την επομενη χρονια πηγα καλυτερα: πηρα 13,5 (βελτιωθηκα)
Και μ αυτό το βαθμο περασα σε μια απο τις σχολες που ηθελα και ανεβηκα στη θεσσαλονικη. Κατά το τελος της χρονιας, ειπα: ας παω να κανω κανα μαθημα εκθεσης και μετα ας δωσω για τη πλακα τελευταια φορα πανελληνιες.
Με τα λιγα και τα πολλα βρεθηκα να κανω μαθημα στον Οδυσσεα, καπου στη Καρολου Ντηλ (πανω απ τη γαζια- δε ξερω αν υπαρχει ακομα).
Ο οδυσσεας ηταν ενας τυπος με ωραια τρελα και θετικοτητα. Θυμαμαι πως ειχε γυαλια σε διαφορετικα χρωματα- αναλογα τη διαθεση του και πως το φροντιστηριο το ειχε διαμορφωσει περισσοτερο σα gallery (με τους πινακες του) παρα σα φροντιστηριο. Τωρα που το σκεφτομαι υπηρχε και μια Μαρια, φιλη του Οδυσσεα, επισης πολύ ενδιαφέρων ατομο.
Ο οδυσσεας εδειξε συμπαθεια για το τροπο που εγραφα και με αφηνε ελευθερο και παντα ηθελε τη γνωμη μου μεσα στο μαθημα (και φυσικα εφερνα τη καταστροφη γιατι απ αλλου ξεκιναγε η κουβεντα και αλλου κατεληγε τελικα)
Νομιζω μισουσε τον παπανουτσο οσο και γω.
Και οι αλλοι συμμαθητές μου- παιδακια του λυκειου ακομα (ολοι τους διεπρεψαν αργοτερα) νομιζω επισης, με μισουσαν που τους κατεστρεφα τα ιδεωδη παπανουτσου
…
σημερα σκεφτομουν πως το blog μου είναι σα να μοιραζω τη τραπουλα σε αγνωστους συμπαιχτες και γινεται ένα ωραιο παιχιδι τοσο καιρο, αν και καποιους τους γνωρισα και το παιχνιδι εγινε ακομα πιο ενδιαφερον.

Εχω αξιολογησει τη σημαντικοτητα της γραφης μου, δεν είναι για να κοβουμε και φλεβες (αν και δε το αποκλειω με τα στενοχωρα πραγματα που γραφω) (ισως χωρις τις εικονες μου κανεις να μην εβρισκε κατι σ αυτό το blog- όπως σε τοσα αλλα), ωστοσο αυτή η γραφη εκανε μερικους ανθρωπους να σκυψουν πανω μου και να μου μιλησουν

ειμαι ευγνώμον για το ωραιο παιχνιδι παιδια (και ας το παιρνω λιγο πιο σοβαρα απ ότι πρεπει)

σωματιο

2006-03-13T23:18:00.000Z

(φωτο 2004, στη σκοπια)

Θυμαμαι σταθερα μια εποχη τον ασταθη χτυπο της καρδιας μου όταν ειχα χορτασει απ τις εκπληξεις σου.
Ηταν μια Παρασκευή βραδυ που εκαιγες τα σεντονια σου μεσα στο σωματιο.
Σε παρατηρουσα- όπως συνηθως εκανα: παρατηρουσα
Οι αλλοι γυρω ηταν κομματια και ελεγαν τις ιδιες ιστοριες (ως συνηθως).
Το κακο το συνηθιζει κανεις … το καλο ομως?....
Καπνιζαμε σταθερα και πιναμε με ασταθεια.
Το κεφαλι ηταν ένα ερειπωμενο μελισσι. Μελισσες οι σκεψεις που εφευγαν...

Δεν υπηρχε τιποτα

Σημερα πια, εξω, αφηνω τα φυλλα του κισσου να τρεμουν στη βροχη (εξακολουθω να παρατηρω εξαλλου)

Λεω I love you όπως λεω I leave you
Λεω Kiss me όπως λεω Kill me

φτανει?

2006-03-03T06:35:00.000Z

φτανει παντα καποια στιγμη που λεμε "φτανει" σε μερικα πραγματα

(αφιερωμενο στο ξαδερφο γιωργο)

(στη φωτο ενας αλλος γιωργος, 2004, καπου στη λευκωσια)

μου το δενετε?

2006-03-01T07:48:00.000Z

(η αγαπημενη μου φωτο στο χωριο, ιουλιος του 2004)

Σημερα ο φιλος Πετρος μου πε: βαλε μια κοκκινη κλωστη σημερα…

Πανε χρονια που δε το χω κανει (και δε καηκα το καλοκαιρι όπως λενε για οποιον δεν το φορα, μια χαρα επεζησα), αλλα σημερα που το πε ο Πετρος ανοιξα ένα μικρο κουτακι με ραφτικα για εργενηδες, εστριψα μια ασπρη και μια κοκκινη κλωστη και μετα ζοριστικα να δεσω αυτό το βραχιολακι μονος μου. Με τα δοντια το εδεσα τελικα.

Τετοια εποχη εκανε παντα πολύ κρυο στο χωριο και γω ανυπομονουσα να φυγουν αυτοι οι μηνες και να μεγαλωσω, και τωρα που μεγαλωσα ανυπομονω να γινω παιδι και να να χτυπησω τη πορτα του γειτονα: μου το δενετε?

προσεχως

2006-02-27T22:44:00.000Z

2004 στο χωριο μου, ο Χαρης

Χαρη, Μαρια σας περιμενω μεθαυριο για ομορφες βολτες στο Λονδινο, αγκαλιες, βλακειες, αναμνησεις......

μου χετε λειψει πολυ

ΥΓ θα ναι και ο Αλεξης, ο Geo, η Ευη και Νικηφορος

κατι νεο μετα απο καιρο

2006-02-27T18:16:00.000Z

http://www.deviantart.com/view/29662475/

προτασεις

2006-02-26T14:00:00.000Z

Αγαπη και θετικοτητα σ αυτα τα sites
Υπεροχες φωτογραφιες από ανθρωπους που ξερουν να χαιρονται τη ζωη

http://www.flickr.com/photos/kevinday/
http://www.flickr.com/photos/rebba/
http://www.flickr.com/photos/drjoanne/
http://www.flickr.com/photos/tobyloc/

λιγο ακομα

2006-02-26T08:29:00.000Z

(φωτο 2006, photoshop)

Ηταν ξημερωματα οταν ξυπνησε. Θα κατεβαιναν στον καμπο να μαζεψουν τη νεα σοδια απο μηλα. Τα σταρκιν και τα ντελισια ανεμεναν το στοργικο της χερι, να τα κοψει. Ηταν η εποχη τους, ζουμερα και μυρωδατα.
Ο καμπος ηταν τυλιγμενος απο εναν πυρηνα ομιχλης και υγρασιας. Μελαγχολικος. Ενας μικρος λαβυρινθος για τις αισθησεις.
Στρωθηκαν στη δουλεια. Τεντωνε το κορμι της να φτασει ενα κλαδι, σαν τεντωμενο σχοινι που πανω του κανεις δεν μπορει να βαδισει. Μετα από ωρες η μεση και ο λαιμος της την πονουσαν. Ειχε ιδρωσει αρκετα. Σκουπιζε το μετωπο της συχνα με τη παλαμη της. Πεινουσε λιγο και διψουσε πολυ. Τοση ωρα δουλευε χωρις να σκεφτεται τιποτα. Δουλευε με τη μυρωδια των βαλτων, των βατων και των τσακισμενων χορταριων να δινουν το ρυθμο στο διαφραγμα της.
Μεσημεριασε και ειπαν να κανουν ενα μικρο διαλλειμα. Πεταχτηκε ως το ποταμι να φερει νερο. Κρυσταλλινο νερο, στοιχειο στοιχειωμενο, καμωμενο απο τα ονειρα των ανθρωπων, υλη που δε χρειαστηκε πουθενα και ποτε. Νερο που αναβλυζε απο την αιωνια πηγη, που με φορα ριχνοταν στις πετρες και τις γυαλιζε, τις ετρωγε σιγα-σιγα, ψυχη-ψυχη. Εφτιαχνε μικρα σπιτακια για τα πλασματα του και τα πλασματα των παραμυθιων. Μια ισορροπια φθαρτη για νεροφιδες και νεραϊδες.
Τα κλαδια των δεντρων εσκυβαν πανω στο ποταμι και του μιλουσαν. Προσπαθησε να καταλαβει τι του ελεγαν, μα ειναι δυσκολη η γλωσσα των δεντρων.
Γεμισε το παγουρακι της με νερο και επεστρεψε στο χωραφι. Καμια μαγισσα δε βρεθηκε στο δρομο της να της δωσει το δηλητηριασμενο μηλο.

…………………………………….

Παλιοτερα ειχα βαλει αυτό http://niketasp.blogspot.com/2005/06/paramithoxromata.html το αποσπασμα, σημερα Κυριακη ειπα να βαλω άλλο ένα απ αυτή την ιστορια

Βρεχει εκει?

το τελος της εβδομαδας

2006-02-25T01:23:00.000Z

(φωτο του φιλου μου του Χαρη, καπου στην αμερικη, που αλλου?)

Αυτή η εβδομαδα κατεληξε στην συγκλονιστικη φωνη της Diane Cluck, στο τελειωμα ενός πινακα (και φυσικα στα γεματα μουτζουρες δαχτυλα και ρουχα), στο να χω κανει λιγοτερα απ οσα ειχα υποσχεθει στον εαυτο μου πως θα ειχα κανει, μ’ ένα πεσμενο δεντρο μεσα μου, με μια γροθια στο στομαχι, με λιγοτερα μαλλια (και περισσοτερο προσωπο), με λιγοστο χιονι στα παπουτσια, με μια εκπληκτικη ηλεκτρικη οδοντοβουρτσα (oral-b triumph), με λιγοτερα επιθηλιακα κυτταρα, με το να συναντω (όπως κάθε πρωι αλλωστε) το ιδιο ζευγαρι να κρατιεται χερι χερι σ ενα μεγαλο μερος της διαδρομης και μετα ξαφνικα να φιλιουνται και να αποχωριζονται σα ξενοι, με το να αναρωτιεμαι ποτε θα αξιωθω να μαθω οδηγηση, μ ένα ψυγειο που είναι γεματο κάθε λογης smoothies και γιαουρτια,
με μια αδεια αγκαλια….

Καλο σαββατοκυριακο

...

2006-02-24T00:29:00.000Z

(πριν δυο μερες στο δρομο για τη δουλεια, φωτο με το κινητο)

τοσες μερες δεν εχω να πω κατι
η raiman τα λεει ολα εδω: http://earthisnot.blogspot.com/2006/02/lifeguard-sleeping-girl-drowning.html
πολυ καλυτερα απο μενα

stop breathing

2006-02-19T23:32:00.000Z

(απλο κολλαζ στο photoshop 2001)

αν ξεραμε τι ειναι η αγαπη δε θα μιλουσαμε τοσο γι' αυτη τοσοι ανιδεοι

μια μικρη απαντηση

2006-02-14T23:13:00.000Z

(ακρυλικα, λεπτομερεια απο τριπτυχο, 1999)

τελευταια λαμβανω e-mails που με ρωτανε γιατι εφτιαξα το blog
μια μικρη απαντηση:
το blog εγινε σαν μια ανασα,
απλα εγινε
παλαιοτερα ειχα διαφορα τετραδια αναμνησεων, μπλε σχολικα τετραδια παραγεμισμενα με εισιτηρια λεωφορειων και παραστασεων, σημειωματα απο το ψυγειο ή απ το δρομο, ποιηματα που εβρισκα στις τσεπες των παντελονιων μου, ζωγραφιες, μουτζουρες, σκορπιες λεξεις, αποκομματα εφημεριδων...
ειναι λενε χαρακτηριστικο των ταυρων να μαζευει ολα τα σκουπιδια, δε ξερω, ισως
ωσπου μια μερα λιγο ζαλισμενος, ξεχασα τη τσαντα μου σ ενα παγκακι στο λευκο πυργο
εφυγα
οταν το καταλαβα και γυρισα πισω φυσικα η τσαντα ειχα βγαλει φτερα
δεν ειχε τιποτα αξιας,
εψαξα στα σκουπιδια, ρωτησα... τιποτα
στενοχωρηθηκα πολυ τοτε
μετα καταλαβα πως πολλα απ αυτα τα χα ηδη μεσα στο μυαλο και στη καρδια μου και μου αρκουσε αυτο τελικα

το blog λοιπον φτιαχτηκε λιγο πριν φυγω για αγγλια ως σημειο αναφορας αυτης της εποχης, σαν παιχνιδι, σα συντροφια, σα μια διαθεση να μοιρασω πραγματα απο τον υπολογιστη μου, να δω τα σκοταδια μου και τις οποιες φωτεινες πτυχες μου

πατατες ελληνικου κιν/φου

2006-02-13T22:45:00.000Z

(sexy blue potatoes, photoshop 2002)

Καμια φορα βλεπουμε απλες ιστοριες στο ξενο κιν/φο και απορουμε γιατι στη χωρα μας δε βλεπουμε τετοιες ιστοριες, γιατι εχουμε ένα κιν/φο που τρωει τις σαρκες του?
Δεν εχουμε κανεναν να πει μια απλη ιστορια?
Κανεναν δεν εχουν αγγιξει οι βιογραφιες- ιστοριες της Μπελου ή του Ζαμπετα? (ή μια ιστορια που να τους ενωνει ολους αυτους τους σπουδαιους ανθρωπους?) (δε θα πω για Χατζιδακι, Μελινα...)
Κανεναν δεν αγγιξε η ιστορια της Ελενης από το Κωσταλεξι που αδερφια και ένα ολοκληρο χωριο συνωμοτουσε στον εγκλεισμο της γιατι ντρεπονταν για τη ψυχολογικη και πνευματικη της κατασταση….
Γιατι κανουμε το απλο τοσο πολυπλοκο?
Γιατι πρεπει να εφευρισκουμε μπλε σεξυ πατατες?
χορτασαμε πια απο πατατες (ονοματα και ιστοριες θα πουμε αλλη φορα)...

ασχετο: το σεβασμο μου αποψε σε αλφα-γαμα, ηχοκρατορια και TXC που σπανε τα ηχεια μου θυμιζοντας μου κατι δυνατα απογευματα

2006-02-12T19:34:00.000Z

ποιος ειπε σ αγαπω 2 (στο Brokeback mountain)

2006-02-12T10:08:00.000Z

(μικτη τεχνικη, μολυβι, κερι, photoshop 2003)

<<Κυριακη πρωι και θαβω τη χθεσινη μου θεωρια…>>
παραφραση από αρθρο της Μαλβινας στο symbol

Ποιος ειπε σ αγαπω σημερα ?

Στη ταινια Brokeback mountain που ειδα χθες βραδυ δεν ακουστηκε ουτε ένα σ αγαπω.
Κανεις δε ειπε σ αγαπω και ηταν κατι που μ αρεσε πολύ
Όταν η ευτυχια σωνεται νωρις, οταν φευγουν νωρις τα ομορφα πραγματα απο μεσα μας, απομενει μια βαθια αγαπη που πληγωνει και εμας και τους αλλους γυρω μας,
Τι σημασια εχει λοιπον αυτή η λεξη?

Καποτε μπορουσες να με κοιτας στα ματια γιατι η αγαπη μου ηταν πραξεις και όχι λογια
Τωρα τι? Τωρα που απομενω μ ενα κολλημενο στη παλαμη εισιτηριακι screen3Un 11/02/06 20:00 brokeback mountain adult, γαλαζιο, τσακισμενο, σχεδον διαλυμενο, τι?

μερικες προτασεις

2006-02-11T11:42:00.000Z

favorite ART and DESIDN websites

http://www.abnormis.com/
http://www.sendal.ro/
http://www.beautifully-webdesign.net/index.php
http://www.clandestina.com/dreams/default01.php
http://www.conclaveobscurum.ru/
http://www.essendemme.com/
http://www.ellhnikodesign.com/
http://www.gouw.nu/
http://www.habitat7.de/update22/index.htm
http://www.institutdrahomira.com/
http://www.januszjurek.info/
http://www.leticiajohn.com/
http://www.fotolog.com/crimson
http://www.misprintedtype.com/v3/
http://www.theworldofadam.com/movies.html
http://www.narcographicants.com/
http://www.brantt.be/
http://genn.org/
http://www.visuellerorgasmus.de/index.htm
http://genn.org/stuff/walk/
http://www.stylestation.net/

ποιος ειπε σ αγαπω 1

2006-02-11T11:11:00.000Z

(φωτο με το κινητο 2005, απαλη επεξεργασια σημερα)

ποιος ειπε σ αγαπω σημερα?

- αυτος που περπατησε μονος και γυαλινα δακρυα επεσαν απο τα βλεφαρα του και εγιναν τα ανθη του καλου (?)
- η ερωτευμενη γυναικα στο διπλανο διαμερισμα μετα τον ερωτα στο ιδρωμενο αυτι του εραστη της (?)
- οι πωλητριες που ανοιξαν το πρωι το super-market και εφαγαν ολες τις φραουλες (?)
- η πασπαλισμενη με σκηνοθετημενη χαρα τραγουδιστρια προς τους θαυμαστας της λιγο πριν κλεισει το προγραμμα (?)
- η Μαρια Αλιφερη στο βιντεο καποιου fan της (?)
- ενα φυλλο ενω επεφτε στη γη (?)
- αυτοι που περασαν μια νυχτα ασκοπη στη pub ριχνοντας βελακια σ εναν αδειο τοιχο (?)
- ενας φανταρος στη σκοπια των αστεριων (?)
- ο πρωταγωνιστης της ταινιας 9 songs ενω ετρεχε στη κρυα θαλασσα (?)
- αυτος που πε δε ξερω τιποτα και θελω να τα μαθω ολα απο την αρχη (?)

.....(to be continued)

αυτες οι μερες

2006-02-09T21:21:00.000Z

(φωτο 2003, επεξεργασια σημερα)

ο λεμονοστυφτης

2006-02-07T20:05:00.000Z

(απ τα πρωτα πειραματα στο photoshop, καπου το 2001)

για τις μερες Βαλεντινου που ερχονται

we are the swans

2006-02-05T19:51:00.000Z

I make pictures for

http://ohomecmon.blogspot.com/

take breath and come to life

the o home c'mon collective is a project between friends that share the same vision about music and art in every form.

γεμισαν

2006-02-01T22:46:00.000Z

(μια εμπνευση της τελευταιας στιγμης, photoshop, as usual)

Ταπεινες σκεψεις , πονηρες πραξεις

2006-02-01T22:20:00.000Z

Τα διλήμματα είναι από τα πραγματα που εχουν χρωμα, μαυρο ή ασπρο. Τιποτα ενδιαμεσο. Θα κανεις αυτό ή το άλλο. Θα παρεις αυτή ή την άλλη αποφαση. Θα μεινεις ή θα φυγεις. Θα πεις σ αγαπαω αλλα σε βαρεθηκα (ή βαρεθηκα τον εαυτο μου) ή σ αγαπαω και θα προσπαθησω κι άλλο…
Παντως σε τελικη αναλυση ο,τι και να διαλεξεις κρυβει μεσα τουμια πληγη.
Αποφασισα να φυγω από τη δουλεια πριν καιρο για διαφορους λογους, εδωσα notice και ειπα γεια. Πεσαν πανω μου (όχι ότι ειμαι και τοσο πολυτιμος- μη νομιζεις). Ο φιλος μου ο jose εδωσε επισης notice. Αντε γαμηθειτε τους ειπε. Τωρα μου προσεφεραν εμμεσα τη θεση του που εχει πολύ καλυτερο μισθο.
Να πουληθω?

Ειμαστε πραξεις ε?

ΥΓ1 σημερα δε συναντησα κανεναν στο δρομο. Η πολη φαντασμα τους ρουφηξε ολους. Μετα απ΄ωρα σταθηκα σε μια διασταυρωση και ένα λεωφορειο περασε. Σχεδον αδειο. Λιγα κουλουριασμενα σωματα πισω απο τα θολα, γεματα δαχτυλιες τζαμια μου ειπαν καλημερα.
ΥΓ2 οι τελευταιες photos ειναι βγαλμενες με το κινητο
ΥΓ3 το τραγουδι της ημερας: Sudden Rush του Erlend ?ye, απο τους kings of convenience (θα παιχτει πολυ, συντομα)

μαχαιρι στη μερα

2006-01-30T17:49:00.000Z

Σημερα κατεβηκα στο ταχυδρομειο και σου εστειλα ένα μαχαιρι που μου ειχες ζητησει.
Όπως το ζητησες, να μη λυγιζει ευκολα στην ακρη, και στη λαβη να χει πιασημο, ετσι ώστε να μη γλιστρα και κινδυνευεις να κοπεις.
Το βρισκω λιγο σουρεαλιστικο που από τοτε που μαλωσαμε δεν εχουμε μιλησει στο τηλεφωνο και γω σημερα κατεβηκα στο ταχυδρομειο και σου εστειλα ένα μαχαιρι (αντι λουλουδιων και ζαχαρωτων ισως).

επισης θυμηθηκα αυτο τον πινακα: http://www.deviantart.com/view/4584591/

ο ηλιος και το φεγγαρι

2006-01-29T20:21:00.000Z

ο jose david (κοινως pepito) ζωγραφισε στο νηπιαγωγειο και μου χαρισε αυτο το αριστουργημα (για μενα τουλαχιστον)

το κρεμασα πανω σ εναν ηλιο με φεγγαρι

τελη 80'

2006-01-25T20:49:00.000Z

Με αφορμη το προηγουμενο post (που είναι από αυτά που απλα αφηνω τις λεξεις να κυλησουν χωρις να τις πολυσκεφτω) ηρθε και φωλιασε μεσα μου μια εποχη που εφυγε ανεπιστρεπτι.
Κατεβαινα στη βασω που ειχε στο δωματιο της αφισες από τους duran duran, τον George Michael, τη Madonna και τους eurhythmics, ένα δωματιο που μυριζε λακ και καμμενες τριχες, και επιανα τη βασω παντα στη φαση να βαφει τις βλεφαριδες με χοντρο μαυρο μολυβι. Της ελεγα: αντε τελειωνε… τα παιδια μας περιμενουν… Πιτσιρικακι ημουν. Μου εριχνε τοτε καμια βρισια η βασω (4 χρονια μεγαλύτερη), το βουλωνα εγω. Μετα εγραφε κατι με bic στυλο στο τζιν μπουφαν της (κατι σαν B+X=LFE…) και φευγαμε.
Τα παιδια μας περιμεναν με το βανακι στη πλατεια. Μπαιναμε και φευγαμε.
Αυτό γινοταν ένα σαββατο το μηνα, η disco στη κωμοπολη μας περιμενε…
Φταναμε παντα νωρις, το εισιτήριο μας και μεσα
Συνηθως πανω στο μπαλκονακι καθομασταν, για να βλεπουμε και να μας βλεπουν
Ειχαμε ένα περιεργο θρασσος νομιζοντας πως αν και ειμασταν από ένα χωριο ειμασταν λιγοτερο βλαχαδερα από τους εκει ντοπιους που κυκλοφορουσαν καμια φορα με το πουλοβερ μεσα στο τζιν παντελονι!!!
Η disco ηταν μικρη και θλιβερη
Τα ηχεια ειχαν αθλιο ηχο, σαν να ατριζε κατι μεσα τους,
Πιναμε sunrise τρομαρα μας, γιατι το πορτοκαλοκοκκινο χρωμα του ταιριαζε με τη φωτια μεσα μας
Η βασω αναβε τα πρωτα της τσιγαρα και μου ελεγε : κακομοιρη μου μη πεις τιποτα στη μανα μου θα σε φαω ζωντανο… και γω γελουσα γιατι την ειχα του χεριου μου
Η disco –μπαλα πανω από τη πιστα ετρεχε να μας προλαβει την ωρα που στους καθρεφτες εβλεπα ποσο σκοτεινος ειμαι όταν χορευω (από τοτε χορευω λιγοτερο, σχεδον σπανια)
Εριχνα και καμια ματια στα ομορφα βυζια της βασως και στο ιδρωτα του λαιμου της
Η ωρα περνουσε και μεις λες και ημασταν σε πλοιο
Βυθιζομασταν
Συνηθως κατά τις 3 το πρωι μπαιναμε ξανα στο κρυο βαν και επιστρεφαμε, η μια πλαινη πορτα ετριζε, οι ροδες γλιστρουσαν στο παγο που εριχνε η ξαστερια, βρωμάγαμε τσιγαριλα και ιδρωτα, δε μιλαγαμε, δεν ειχαμε τιποτα να πουμε
Στη πλατεια χωριζαμε
Ραντεβου σ ένα μηνα παλι
Στο σπιτι εμπαινα στις μυτες
Από το υπνοδωματιο ακουγα τη μανα μου ν αναστεναζει που γυρισα σωος…

ασημοσκονη ολα

2006-01-24T22:04:00.000Z

Ασημενιες μερες επιπλεουν σα πεσμενα αστερια στο goteborg.
Ενα φως περνα μεσα από ασημενια ψαρια.
Ασημενια σκονη κατω απ τα ματια να κρυβει τις μπουνιες στις ηρωιδες του almodovar (για τους ηρωες δε θα πουμε).
Θυμαμαι εκεινα τ' ασημενια φτερα κατω από το μπουφαν, ποσο βαρια ηταν.
Θυμαμαι να σπαω τις σκεψεις όπως σπαμε ένα ασημενιο κομματι παγο
Για κεφαλι η στραβη ασημενια μπαλα της disco στη τοπικη κωμοπολη τα μιζερα σαββατοβραδα.
Ασημενια τα ματια του Νιτσε αποψε που με καρφωνουν.
Ασημενιο το χιονι που επεσε σημερα στο χωριο μου (ενα μετρο μου ειπε η μανα μου).
Ασημενια και σκληρη γινεται η καρδια μου
...

δε ξερω γιατι λενε πως το ασημενιο δινει glamour, εγω το βρισκω τουλαχιστον καταθλιπτικο

(φωτο απο το κινητο μου, δεκεμβριος 2005 καναρια νησια, θα γραψω γι αυτο το ταξιδι μια αλλη φορα)